Rosalie heeft de finish bijna in zicht

ENSCHEDE - Rosalie van Blanken uit Enschede begon op 26 mei in Bergen aan Zee met een lange afstand wandeling, het Trekvogelpad. Na 414 kilometer hoopt ze zondag 14 juni te finishen in Enschede. Rosalie heeft NAH en zamelt geld in voor de Hersenstichting.

Eerder liep Rosalie van Blanken al het Noaberpad en het Drenthepad voor de Hersenstichting. In het begin van deze tocht had ze last van een ontstoken blaar. “Inmiddels is dat redelijk goed weggetrokken en geheeld. Het blijft een heel gevoelige plek, maar met een goede verzorging iedere avond en ochtend, sla ik mij daar wel doorheen’’, meldt Rosalie. “Na zeven dagen door Noord Holland gelopen te hebben, liep ik op dag 8 de provincie Utrecht binnen en daarmee ook direct de rust en de bossen in. Helaas sloeg het weer ook om en kon ik regelmatig mijn dunne poncho aantrekken. Het was geweldig om door de bossen bij Austerlitz te lopen en urenlang niemand tegen te komen. Zo zakte ik langzaam af naar Doorn, waar ik, precies bij uitkijktoren de Kaap kon vieren dat ik op de helft van de tocht zat, 207 kilometer volbracht, nog 207 kilometer te gaan. Ik heb het gevierd met een muffin, bovenin de toren.’’

Zeiknatte tent
Het weer werd slechter en slechter. “Op dag 11 kon ik mijn zeiknatte tent in de stromende regen inpakken. Ik begon mijn dag met de eerste kilometers huilend. Ik was het zo verschrikkelijk zat en begon me echt af te vragen waarom ik dit deed. Met nog 7 kilometer te gaan die dag, en nog steeds in tranen, haalde ik een pannenkoek met appel en rozijnen bij een pannenkoekenhuis. Omdat binnen opeten geen optie is vanwege alle geluiden en galmende stemmen, kreeg ik hem netjes opgerold mee. Dit deed mij wel goed, maar ik bleef me afvragen of ik niet beter kon stoppen. En precies op dat moment kwam een berichtje van een lotgenootje binnen. Haar man is vorig jaar overleden en het was vandaag hun trouwdag. Ze wenste me sterkte en vertelde dat ze super trots was op me, maar deze dag wel veel verdriet had. Dit was het, dit was waar ik het voor doe. De knop ging weer om en met een goed gevulde maag en het verstand weer op nul vlogen de laatste heuvelige kilometers voorbij. Ik had mijn doel weer voor ogen.’’

Op weg naar Ede ging het over de Paasberg en de Grebbeberg. “Het was schitterend, maar heeft heel veel energie gekost. Vanaf nu loop ik ook per dag dichter naar huis, continu noordoostelijk met mijn vizier gericht op ‘mijn’ Enschede. Ik woon dan pas sinds 2015 in het oosten, maar het is echt mijn stad geworden. Ik merk wel dat mijn hoofd heel erg vol begint te raken. De laatste week gaat dus niet alleen fysiek heel zwaar worden, maar mentaal op de been blijven gaat nu echt een grote uitdaging worden.’’

De finish op is gepland voor het station aan de kant van de AH to go, om 15.00 uur. “Daar is ook mijn QR code te scannen. Ik hoop nog op veel donaties voor hersenonderzoek, want het is zo enorm belangrijk. Volg mij ook op Facebook.’’