Rosalie gaat weer aan de wandel
ZorgENSCHEDE - Ze wandelde al het Drenthepad en het Noaberpad en nu staat er weer een utdaging op de rol: het Trekvogelpad. Rosalie van Blanken wandelt van 26 mei tot en met 14 juni van Bergen aan Zee naar Enschede, zo’n 414 kilometer.
Het Drenthepad voltooide ze in 2023, het Noaberpad in 2024. “Ik ga mij nog één keer inzetten voor aandacht en begrip voor NAH’’, vertelt Rosalie van Blanken. “Na het Drenthepad, wat echt een onverwachts succes werd, riep ik dat ik dit nooit meer zou doen, maar diep van binnen wist ik wel beter. Al heel snel kwamen de kriebels en besloot ik het Noaberpad te wandelen voor de Hersenstichting. Dat viel nog even vies tegen met al die kou, regen en wind, maar ook dat werd een enorm succes. in 2025 was ik al een beetje aan het trainen voor een laatste, afsluitende keer, maar mijn therapie gooide roet in het eten. Ik was zo overbelast dat ik echt niets meer kon. Mijn weken vulden zich met therapie en thuis zitten om bij te komen. Alle therapiemodules heb ik in oktober af kunnen ronden en toen was daar al heel snel dat stemmetje... Wel had ik nog wat twijfels, maar het stemmetje bleef.’’
Een wit/rood bord van het Trekvogelpad in Otterlo triggerde de Enschedese. ‘’Het bordje van het stemmetje. Dit pad staat in meerdere opzichten symbool voor mijn leven en daarom is dit voor mij ook de perfecte afsluiting. Ik ga het Trekvogelpad van 414 kilometer in 20 aaneengesloten dagen wandelen en daarbij aandacht en begrip vragen voor niet aangeboren hersenletsel (NAH) en geld inzamelen voor de Hersenstichting. Ik heb zelf NAH opgelopen eind 2022 na een hersenvochtlekkage, die gevolgd werd door een hersenvliesontsteking. Sindsdien staat mijn leven op zijn kop. Ik kan prikkels heel slecht verwerken, ben vergeetachtig en heb meer moeite met mijn fijne en grove motoriek.’’
Rosalie is in Nederland niet de enige met NAH. “De Hersenstichting praat over 650.000 lotgenootjes en dan hebben we het alleen over de geregistreerde gevallen. Omdat NAH onzichtbaar is, worden wij soms niet begrepen. Als ik “bevries” midden in een winkel, omdat iemand iets heeft laten vallen en dat een flinke herrie gaf, wordt ik heel gek aangekeken, maar ik kan op zo’n moment echt niets meer. Simpele dagelijkse dingen zijn voor mij vaak niet haalbaar. Boodschappen doe ik bijna nooit, koken vergt zo veel energie dat ik daarna geen hap meer door mijn keel krijg, maar iets als uit eten gaan is ook een enorme uitdaging met al dat geroezemoes.’’
De nieuwe uitdaging is dus 414 kilometer. Rosalie: “Dat lijkt misschien niet heel erg veel, maar ik heb in mijn jaar therapie voor NAH mijzelf beter leren kennen en geleerd dat ik na 20 kilometer wandelen, zoveel prikkels binnen heb gekregen, dat ik dan echt moet stoppen en opladen voor de volgende dag. Ik vertrek 25 mei naar Bergen aan Zee en zal dan 26 mei mijn eerste etappe lopen. Op 14 juni finish ik in Enschede, bij het station. Het Trekvogelpad staat voor mij in meerdere opzichten symbool voor mijn leven. Als geboren Alkmaarse, kwam ik vaak in Bergen aan Zee. Sinds 2015 woon ik in Enschede. Dus ik wandel van waar ik kwam naar waar ik nu woon, maar ook op gebied van mijn NAH en de therapie die ik daar voor heb gehad is het een wandeling geweest vol hindernissen van wie ik ooit was naar wie ik nu ben mét mijn hersenletsel.’’ Ze begint met nul budget maar hoopt op steun. Mensen die willen sponsoren of een donatie willen doen aan de Hersenstichting kunnen terecht op wandelactierosalie@gmail.com. “Ik zal alvast moeten beginnen met trainen, want het is inmiddels twee jaar terug dat ik zulke afstanden heb gelopen met volle bepakking.’’
