Rosalie overleeft de eerste wandelweek

Rosalie van Blanken liep vorig jaar het Drenthepad over 340 kilometer om geld in te zamelen voor de Hersenstichting. Dat waren zeventien etappes voor de Enschedese met NAH, niet aangeboren hersenletsel. Vorige week maandag vertrok ze voor de volgende uitdaging: het Noaberpad over 460 kilometer, in twintig etappes. Het doel: geld inzamelen voor de Hersenstichting.

Enschede - Rosalie van Blanken begon haar wandeltocht vanuit het Groningse Bad Nieuweschans. In de eerste zes dagen legde de Enschedese al 142 kilometer af. “Ik heb net de zesde dag erop zitten. Nog heel wat dagen te gaan, maar mijn lijf voelt goed aan en ik ben blij dat ik veel getraind heb van tevoren’’, klinkt het.
Vanaf dag 1 komen de donaties rustig binnen, zo stelt Rosalie. “Ik word via Facebook massaal gevolgd. Ook stromen de persoonlijke verhalen van lotgenoten binnen. Ze vertellen mij hun verhaal, wat zij hebben meegemaakt, wat dat voor hun leven nu betekent en wensen mij heel veel succes en bedanken mij voor wat ik doe. Het is werkelijk hartverwarmend en ik kan zo nu en dan een traan niet onderdrukken.’’

Het weer zit de wandelaarster niet mee in de eerste dagen van de lange tocht. “Qua weer zit het niet heel erg mee, helaas. Al op de derde dag loop ik 24 kilometer in de stromende regen. Ik zou die avond in mijn tent moeten slapen en daar zag ik best tegenop. Rond het middaguur word ik gebeld door twee lieve vriendinnen. Ze hebben een B&B voor mij geregeld. Tranen van blijdschap en dankbaarheid stromen over mijn wangen. Ook slaap ik een nacht bij mijn neef, wat erg gezellig is. Op de vijfde dag kom ik bij mijn camping aan. Hier mag ik gratis mijn tent neerzetten, maar bij aankomst krijg ik te horen dat ze mijn actie heel erg steunen en ik mag in een zeer luxe pipowagen slapen. Echt heerlijk!’’, aldus Rosalie.

Onderweg is het ondanks de regen toch ook genieten geblazen voor Rosalie. “De route is geweldig mooi en ik geniet van al het moois wat ik tegenkom. Heel veel vogels en kikkers, maar ook zie ik veel hertjes, hazen en heel veel insecten die druk bezig zijn. Het is adembenemend mooi en ik zie verschillende plekken waar ik heel graag nog eens terug wil komen. Ik loop door kleine dorpen en buurtschappen en natuurlijk loop ik dwars door Bourtange. Normaal heel toeristisch, maar als ik er loop, komt het met bakken uit de hemel en is het er uitgestorven.’’

Op dag 7 loopt Rosalie Nederland uit en gaat ze Duitsland in. “En de dag erna loop ik het mooie Twente binnen. Het zal gek zijn om een paar etappes in zeer bekend gebied te lopen en ik vraag me af hoe ik zal reageren als ik zo dicht bij huis langs loop. Ik heb in ieder geval zin in wat komen gaat en hoop weer veel moois tegen te komen en veel mensen bewust te maken van wat NAH inhoudt. Blijf mij vooral volgen en steunen op Facebook. Daar staat ook mijn donatie link. Rosalie van Blanken (wandelactie Rosalie). Ik hoop volgende week weer veel moois te kunnen vertellen.’’

Even terug naar dag 6. “Op dag 6 loop ik door het Bargerveen. Een heel mooi veengebied, maar het loopt heel erg zwaar en de backpack van 14 kilo maakt het er niet makkelijk op. Ik moet dit echt even op karakter doen en voor me blijven zien voor wie ik dit doe. Voor alle 600.000 lotgenoten die een makkelijker leven verdienen. Zo stap ik toch op een behoorlijk tempo door en weet ik iets na lunchtijd het eindpunt van die dag te bereiken.’’