‘Grande finale’ voor Rosalie van Blanken op het Drenthepad

Rosalie van Blanken uit Enschede wandelt in 17 etappes het Drenthepad over 329 kilometer.

Enschede - ‘’Hierbij dan mijn ‘grande finale’. De laatste week alweer en ze zeggen wel eens dat de laatste loodjes het zwaarst zijn. Nou, dat klopt wel een beetje. Gelukkig heb ik deze week weinig pijn meer en gaat het lopen geweldig, maar de warmte begint parten te spelen. Ik ben dol op warmte, maar in 32 graden, 5 kilometer over een open heideveld lopen, zal nooit mijn hobby worden. Ik heb daarom drie dagen al om 6.00 uur mijn tentje ingepakt en liep dan om 6:30 ur al weg. Op die manier liep ik het grootste deel voor de warmte uit. Ik had deze week erg veel campings waar ik gratis mocht staan. Bij één daarvan mocht ik zelfs aanschuiven bij het gezamenlijk diner. Echt zo lief ! Ook kreeg ik van een aantal lunchpakketten mee. Met de donaties ging het fantastisch en ik ben vier dagen voor mijn finish gestopt met naar de tussenstand kijken. Ik heb deze week weer heel veel lieve mensen ontmoet onderweg en ben zelfs door een passerende pastoor gezegend. Op de een na laatste dag liep ik samen met een vriendin. Dit was een etappe door kamp Westerbork. Heel erg indrukwekkend en dit heeft enorm veel indruk op mij gemaakt.’’

Rosalie laste één rustdag in. “Deze dag kwam mijn man naar mij toe en mochten we bij iemand met wie ik twee weken terug bevriend raakte, logeren. Geweldig om mijn man weer te zien na zoveel dagen. Samen hebben wij de laatste 10 kilometer naar Beilen gelopen. Ik merkte dat ik steeds nerveuzer werd en bij het bord Beilen barstte ik in tranen uit. Mijn avontuur was geslaagd, ik had het gehaald. Vanaf daar was het nog 3 kilometer naar de finish. Toen ik 200 meter voor de eindstreep de hoek om liep stond er een hele grote groep vrienden, bekenden, mensen die ik onderweg had ontmoet en een vrouw van de Hersenstichting met een cheque. Alle emoties kwamen er nu uit. Geluk en blijdschap, maar ook alle tranen van de pijn en verdriet die ik onderweg heb gehad. De cheque werd ingevuld en toen sloeg ik steil achterover. Mijn streefbedrag was 2.500 euro en nu bleek ik 5.582 euro opgehaald te hebben! Nu ik dit schrijf is de teller zelfs de 5.700 euro al gepasseerd. Het was een geweldig avontuur waarin ik heel erg heb moeten afzien, heel veel pijn en verdriet heb gehad, maar ook heel veel lieve mensen heb ontmoet, geweldig mooie plekken heb gezien en mezelf enorm ben tegengekomen en tot inzichten ben gekomen. Het was een enorm avontuur. Ik heb het gedaan, voor mezelf, maar ook zeer zeker voor al mijn lotgenootjes met NAH.’’