Rosalie voltooit lange wandeltocht

Rosalie van Blanken heeft in 20 etappes het Noaberpad over 460 kilometer met succes afgelegd. De Enschedese met NAH, niet aangeboren hersenletsel, zamelde geld in voor de Hersenstichting. De teller staat al op 7.000 euro. 

Enschede - Vorig jaar liep Rosalie van Blanken het Drenthepad over 340 kilometer. Ook om geld binnen te halen voor de Hersenstichting. De uitdaging was deze keer met het Noaberpad en een afstand van 460 kilometer nog groter. De eerste week ging redelijk goed, maar in de tweede week had Rosalie het zwaar. “Ik was zo verschrikkelijk moe en had best wat pijn, maar nu wil ik graag de afloop van mijn avontuur met jullie delen.’’

De eerste week ging ‘geweldig’, vertelt de Enschedese. “Ondanks alle regen lag het tempo best hoog en mijn lijf werkte ook goed mee. Vanaf de tweede week begon het lastiger te worden. De routes iedere dag waren waanzinnig mooi en daar kon ik dan ook volop van genieten, maar met mijn hersenletsel kan ik al die indrukken niet volledig verwerken en stapelen ze zich steeds meer op. Mijn hoofd zat op een gegeven moment zo overvol dat ik op elk klein detail moest concentreren om het uit te voeren. Als ik mijn eten wilde maken bijvoorbeeld, moest ik voor mezelf nagaan welke stappen ik moest uitvoeren en dat dan ook stap voor stap doen. Dit bracht enorme vermoeidheid met zich mee en per dag begon het minder goed te gaan. Dit is dus wat NAH met je kan doen. Ik wist van tevoren ook dat dit zou gebeuren, maar had gehoopt dat het wat later in de route zou zijn.’’

Er kwamen lichamelijke klachten. ‘’Gelukkig geen blaren, maar wel zere voeten, een dikke, pijnlijke knie en een teen die helse pijn gaf bij iedere stap die ik zette. Opgeven is voor mij nooit een optie, maar toch, ergens rond dag 13 is het wel door mijn hoofd geschoten. Gelukkig had ik een enorme achterban op Facebook. Ik plaatste mijn dagverslagen daar op mijn pagina en op verschillende wandelgroepen. Ik maakte die verslagen om mijn hoofd een klein beetje leger te maken. Van alle kanten kreeg ik heel veel aanmoedigende en lieve reacties en berichten. Ook heel veel persoonlijke berichten van lotgenoten. Dat alles hield mij wel op de been.’’

Het weer? “Verschrikkelijk’’, zegt Rosalie. “Ik heb dagelijks mijn poncho aan moeten trekken en mijn vest is ook dagenlang niet uit geweest. Ik had van tevoren niet verwacht dat het in juni zo fris en nat zou zijn.’’

En toen brak de laatste dag aan. Rosalie: “Ik had die nacht geslapen in een jeugdherberg in Kleve en was al vroeg wakker. Al voor 06.00 uur liep ik daar weg. Het was een geweldig mooie ochtend. Ondanks de regen heb ik enorm genoten van de prachtige bossen en heuvels in dit gebied. Mijn laatste kilometers van dit avontuur waren emotioneel en toen ik, met nog 3 kilometer te gaan, mijn man zag staan, barstte ik in tranen uit. Samen liepen we naar mijn finish. Daar stond iemand van de Hersenstichting en een aantal vrienden en wat Geocachers. Mijn doel was om vorig jaar te evenaren. Bij mijn binnenkomst stond de teller op 5.967 euro. Na het maken van de foto’s was daar alweer 465 euro bijgekomen van een anonieme donateur, een euro voor iedere kilometer. Nu sta ik zelfs al op 7.000 euro. Ik heb enorm genoten, pijn gehad, er doorheen gezeten, opgekrabbeld, mezelf moeten motiveren, gehuild, gelachen en ben nu helemaal kapot. Alles doet zeer, mijn hoofd zit vol. Maar ik heb het toch maar gedaan en ben super trots op mezelf. Of ik dit ooit nog een keer zou doen? Nee!! Maar dat zei ik vorig jaar ook, net na mijn finish.’’