Rosalie maakt de eerste kilometers

ENSCHEDE - Ze wandelde al het Drenthepad en het Noaberpad en nu staat er weer een uitdaging op de rol voor Rosalie van Blanken uit Enschede: het Trekvogelpad. Rosalie wandelt van 26 mei tot en met 14 juni van Bergen aan Zee naar Enschede, zo’n 414 kilometer. Om geld op te halen voor de Hersenstichting. De trainingen zijn al begonnen.

Het Drenthepad voltooide ze in 2023, het Noaberpad in 2024. Deze keer wordt het 414 kilometer, af te leggen in 20 dagen. Ze vertrekt 25 mei naar Bergen aan Zee en zal dan 26 mei de eerste etappe lopen. Op 14 juni finisht ze in Enschede, bij het station. Het Trekvogelpad staat voor haar in meerdere opzichten symbool voor het leven. “Als geboren Alkmaarse, kwam ik vaak in Bergen aan Zee. Sinds 2015 woon ik in Enschede. Dus ik wandel van waar ik kwam naar waar ik nu woon, maar ook op gebied van mijn NAH en de therapie die ik daar voor heb gehad is het een wandeling geweest vol hindernissen van wie ik ooit was naar wie ik nu ben met mijn hersenletsel.’’

Het laatste deel van 2024 en heel 2025 stonden in het teken van therapie. “Leren omgaan met mijn hersenletsel en zien waar mijn krachten nog liggen. Accepteren dat dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn en ik bepaalde dingen nooit meer zal kunnen. Nu is dat laatste iets wat je niet tegen mij moet zeggen, want dan wil ik juist laten zien dat ik het wel kan, maar toch heb ik ook wel geleerd om te gaan leven binnen mijn grenzen. Voor mij houdt dat in dat ik soms bewust de keuze maak iets te doen wat mij enorm overprikkelt en waar ik zeker twee dagen van op bed lig, maar waar ik wel van kan genieten. Ik moet mezelf bij alles afvragen ‘is dit het waard?’ Wat ik nu weer van plan ben met mijn wandeluitdaging, gaat mij mentaal slopen, maar het is me het zeker waard. Als ik daar meer begrip en aandacht voor NAH kan creëren, dan ga ik daar gewoon voor 200 procent voor. Wel neem ik bepaalde dingen wel degelijk mee uit mijn therapie. Zo heb ik geleerd dat ik alle indrukken tijdens een wandeling niet verwerk op het moment zelf en dat al die indrukken zich opstapelen totdat ik aan het einde van de dag in alle rust in mijn tentje zit. Die indrukken kunnen de meest simpele dingen zijn, zoals een opvallend huis langs het pad, een hertje wat oversteekt, bloemen, vergezichten, maar ook zaken als wind en regen of juist warmte van de zon.’’

Om de komende uitdaging een beetje beheersbaar te maken, heeft ze er voor gekozen niet meer dan 20 à 22 kilometer per dag te lopen. “Op dat moment zit mijn hoofd al zo vol, dat ik heel wat uren nodig heb om dat te verwerken, zodat ik de volgende dag weer verder kan. Maar hier zit ook direct weer een probleem, want als ik de route opsplits in 20 gelijke gedeelten, kom ik op heel veel punten midden in de natuur uit, waar geen camping in de buurt is en ook geen busverbindingen zijn. Dus weer terug naar de tekentafel en hier en daar wat inkrimpen en oprekken en zo staat er nu dan een redelijke planning op papier, die helaas toch veel grilliger is qua afstanden dan ik had gewild. Maar het is niet anders. Hier zal ik het mee moeten doen.’’

De eerste trainingskilometer zitten inmiddels ook weer in de benen. “De kou van de afgelopen weken speelde daar niet echt lekker in mee, want kou is voor mij een heel heftige prikkel. Ik heb me beperkt tot het weer goed aan leren voelen van de backpack en weer even te oefenen met de wandelstokken. Ik heb gezien dat ik tijdens mijn route een aantal obstakels tegenkom, zoals hekjes waar ik overheen moet en een aantal erg smalle paden. Het klinkt misschien gek, maar dat zijn dingen die ik graag van tevoren even oefen met volle bepakking om even aan te voelen hoe het is en hoe ik dat het makkelijkst kan aanpakken. Zo ben ik afgelopen week naar het Abraham Ledeboerpark gelopen om daar over de stapstenen over de Roombeek te gaan. Gewoon om eens te voelen hoe dat gaat met een volle backpack op mijn rug. Ik moet zeggen, het ging me aardig af. Ik heb gezien dat de temperaturen wat omhoog gaan de komende tijd, dus dan moet ik echt weer wat kilometers maken. Daarnaast moet ik ook druk aan de slag met het zoeken van campings aan de route of mensen die mij van en naar de route kunnen brengen en zoek ik ook nog een stukje sponsoring voor overnachtingen, vervoer, eten en drinken en wat materiaal wat aan vervanging toe is. Daarvoor kunnen mensen op mijn Facebookpagina terecht.’’