De mening van Enschede: En wat doen we met onze speeltuinen?

Ook nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.

Begin jaren vijftig, we speelden gewoon op straat, voetballen, busje trappen, verstoppertje, mesje pinkelen. Dat kon want in onze straat stond maar 1 auto.

En als we van de glijbaan wilden, dan gingen we naar de speeltuin, daar hadden ze, vanuit onze kinderogen bezien, een heel hoge, lange glijbaan, en dat was een geweldige ervaring. We moesten wel een matje gebruiken, want je scheurde zo je broek.

En ook op zaterdag naar de speeltuin, voor 10 cent naar de film in het speeltuingebouw.  

Ja, de speeltuin was een mooie aanvulling op ons speelgedrag en spelen dat deden we de gehele dag, want televisie was er immers nog niet. En in elke wijk was er wel een speeltuin. 

De komst van de televisie heeft veel veranderd, de ouderen bleven ‘s avonds meer thuis men nam een drankje thuis voor de buis met een borrelnootje erbij en zo zijn in de wijken veel bruine cafés en ook de kegelclubs verdwenen.

Maar wat gebleven is zijn de speeltuinen. Of gaan die ook zo langzamerhand verdwijnen? Moeten we dat wel willen of kunnen ze het tij keren?

Ouders met kleine kinderen zie je nog steeds regelmatig in de speeltuin. Er is een scala aan toestellen waar kinderen zich uitstekend kunnen vermaken en bankjes voor de ouders om te zitten. Er zijn er zelfs die er een Cruyffcourt bij hebben en de speeltuinen zijn de centrale plek bij de jaarlijkse ViVa activiteiten. Redden de speeltuinen het daarmee, of is er meer nodig? Moet het niet in elke speeltuin bol staan van activiteiten en dus niet zaterdags dicht zijn maar de gehele week open? En sluiten van een speeltuin ‘s middags om 16.30 uur hoort daar toch ook niet bij?

Er zijn speeltuinen die daarin slagen en daardoor ook redelijk “rendabel” zijn. Zij hebben uitstekende gastvrouwen en gastheren, waar de wijkbewoners zich thuis voelen en een drankje voor een betaalbare prijs kunnen nuttigen maar voor vele speeltuinen is er nog werk aan de winkel. Het gezegde: “Een speeltuin moet zichzelf kunnen bedruipen” kan alleen maar opgaan als de speeltuin vol zit met activiteiten, verhuur van de ruimtes aan groepen en verenigingen, met andere woorden multifunctioneel zijn. Dit vraagt wat van de beheerders, die een verbindende factor moet zijn in de wijk en anderzijds een grote mate van vrijheid van handelen moeten hebben, daar elke wijk ook een andere structuur heeft. De gemeente kan zich dan beperken tot het beschikbaar stellen van de accommodatie.

De televisie verliest momenteel steeds meer kijkers. Is dat geen kans voor de speeltuinen? Komt er daardoor een revival voor de speeltuinen?

Gaat dat lukken, wat zou u willen? Ziet u een toekomst voor de speeltuin? Krijgt de speeltuin haar sociale functie terug? En wilt u wel vrijwilliger zijn bij een speeltuin?

Lees ook

De mening van Enschede: Gedenken en herdenken!

 

Reacties Gedenken 

Kan wel een paar dagen voor bloemen en knuffels! Maar niet langer, want er zijn natuurlijk ook andere plekken om te gedenken en die zijn voor familie en vrienden belangrijker! Als iedereen het zou doen voor langere tijd is het niet te overzien en dan wordt het wel veel! Maar dat is mijn mening en misschien voor de mensen die er bij betrokken zijn is een andere plek zeker waardevoller!
Ans Heemskerk

Hierbij een reactie van mij over de gedenktekens op straat. Ik rij elke week naar Enschede Zuid en kom dan langs de rotonde bij winkelcentrum Het Stroink. Ook daar staat een gedenkteken en vroeger een foto aan de lantaarnpaal van een jonge vrouw die daar om het leven is gekomen. Op zich snap ik dat het een verwerking is van familieleden enz. en dat mag van mij, maar vind het naar om er telkens aan herinnerd te worden, ondanks dat ik haar niet heb gekend. Ik ben voor wat regels op te stellen met vergunning voor een gedenkteken dan heb je er zicht op, maar niet zoals het nu gaat, meer dan 5 jaar word je ermee geconfronteerd op het straatbeeld. Max 1 jaar vind ik wel genoeg. Dit zou ook in de Huis aan Huis vermeld kunnen worden. Misschien is er een plaats waar al deze slachtoffers van verkeersongelukken kunnen worden herdacht op een kerkhof of park?
Mw.J.M.M. de Paauw Szabó

Een zeer precair onderwerp hebben jullie aangesneden. Ik wil graag reageren, maar ik wil niemand kwetsen. En dat is een dun randje om over te lopen. Ik stoor me af en toe aan deze bermmonumentjes, vooral als ze echt duidelijk in het oog springen. Ik wil liever niet steeds geconfronteerd worden met deze dramatische gebeurtenissen.

Een ander bezwaar heb ik om reden van verkeersveiligheid. Je wordt afgeleid door de monumentjes. Als ze bv op of dicht bij een drukke kruising staan heb je je aandacht nodig om goed op het verkeer te letten. En je aandacht gaat altijd even naar zo’n monumentje.

Anderzijds wil ik niemand zo’n monumentje ontzeggen, zeker niet als het netjes wordt onderhouden. Maar misschien kan het iets meer ‘uit beeld’ geplaatst worden en/of na zekere tijd (een jaar?) verwijderd worden. Herdenking kan dan verder elders (begraafplaats bv) plaats vinden.
Joan Peddemors

Met interesse heb ik het artikel gelezen over herdenken en gedenken. Ik vind de bermmonumenten eerlijk gezegd vreselijk. Ik begrijp dat mensen daar in de eerste tijd na het overlijden van een geliefde willen zijn; daar is de laatste adem uitgeblazen. Maar troost vind je daar toch niet? Gedenken doe je toch niet op zo’n nare plek, het gebeurt in je hart en in je hoofd met mooie herinneringen. Maak een gedenkhoekje in je huis of tuin, maar blijf niet teruggegaan naar die plek. Sommige bermmonumentjes worden ook rommelig; gras kan niet worden gemaaid, bloemen verleppen. Daarmee doe je de overledene ook geen eer aan. Dus een kleine ja voor tijdelijke bermmonumentjes met de vrijheid voor de gemeente om tzt te ruimen.
Annet Molewijk

1. Gun de nabestaanden een maand of misschien twee maanden om je weet wel, bloemen, foto, kaarsjes etc te plaatsen.

2. Zoals die hoe noem je ze ook alweer? Die koperen stapstenen vd Joden overal, maar dan een afgeleide.

3. Laat de gemeente, wat geen drol kost, op plaats delict cq dodelijk ongeluk op de betreffende boom of plek als gebaar naar nabestaanden een koper of wat voor onopvallend metalen gegraveerd plaatje van 10 bij 10 cm oid met naam en datum en naar believen nog wat graveren en deze op de plek des onheils, boom, stoeprand monteren. Geen hond die het ziet maar is er wel, wat voor nabestaanden waardevol is, echter netjes. En met speciale dagen als kerst of datum des doods een week bloemen etc toestaan. Lijkt mij goed plan.
Jan-Hein Groot