De mening van Enschede: Gedenken en herdenken!
ColumnOok nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.
U ziet ze wel eens als u door de stad rijdt, een gedenkplekje op de plaats waar iemand overleden is door een verkeersongeval. Soms zie je dat ze na enige tijd weg zijn, maar er zijn er ook die er al jaren staan.
Tegenwoordig zie je steeds meer van die gedenkplekjes of bermmonumentjes. Ze kunnen troost bieden aan familie, vrienden en bekenden van de overledene door een fysieke plek te hebben om te rouwen en hun respect te tonen. Ze kunnen de voorbijgangers herinneren aan de gevaren van bepaalde locaties en zo bijdragen aan een grotere veiligheid.
In onze stad zie je in de stoepen en straten Stolpersteine, struikelstenen, kleine stenen van brons die zijn geplaatst bij woningen waar vroeger Joodse medeburgers hebben gewoond, die na de oorlog niet zijn teruggekeerd en de oorlog niet hebben overleefd. Zij dienen als een tastbare herinnering aan de slachtoffers voordat ze werden gedeporteerd en vermoord.
Het hebben van gedenktekens kan het gevoel van gemeenschap versterken doordat mensen samenkomen om te rouwen en te herinneren. Er zitten natuurlijk ook nadelen aan verbonden, want zonder goed onderhoud kunnen gedenktekens verval vertonen en een negatieve uitstraling hebben op de omgeving. Ze kunnen een constante herinnering aan een tragische gebeurtenis zijn, wat voor sommige mensen zeer pijnlijk is. Te veel gedenktekens kunnen het straatbeeld rommelig maken en afbreuk doen aan de esthetiek van de stad en het plaatsen van gedenktekens kan leiden tot juridische en bureaucratische complicaties, vooral als er geen duidelijke regelgeving is. Dus het plaatsen van gedenktekens op plekken waar personen verongelukt en/of overleden zijn heeft zowel positieve als negatieve kanten. De vraag is dan, moet de gemeente Enschede vergunningen verlenen met richtlijnen voor plaatsing?
Het kan leiden tot een evenwicht tussen het bieden van troost aan nabestaanden en het behouden van een verzorgd en respectvol straatbeeld. Of kan/moet het aan banden worden gelegd om het een bepaalde tijd toe te staan?
In Amsterdam heeft Peter R.de Vries nu een herdenkingsmonument gekregen en onze vroegere zeevaarders hadden ook een monument. Maar over deze laatsten zijn momenteel nogal wat discussies.
Of zeggen we: Er zijn begraafplaatsen, crematoria en natuurbegraafplaatsen waar overleden personen kunnen worden herdacht. Dat zijn de plekken om te herdenken. Maar misschien hebt u andere voorstellen en ideeën. We zijn benieuwd naar uw mening.
De mening van iemand die persoonlijk betrokken is of is geweest bij zo’n bermmonument zou ons kunnen helpen een beter inzicht te krijgen in deze problematiek. We nodigen diegene van harte uit om contact met ons op te nemen. In dat geval kunnen we desgewenst de naam weglaten bij publicatie.
We wachten de reacties af. Wat vindt u?
Reacties: Recht demonstreren
Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, maar niet het recht op z’n eigen feiten. Daarom zijn meningen niet interessant, en feiten wel. Het recht op vrije meningsuiting is een beperkt recht, beperkt door het nadeel voor anderen.
Het recht op demonstratie is een beperkt recht, beperkt door het nadeel voor anderen.
Evert Jan Hannivoort
