Montenegro

En ik altijd maar roepen dat de scheidsrechters in Nederland er niks van kunnen. Nou, het zijn toppers in vergelijking met die in Montenegro.
Zo’n beetje de beste scheids van Montenegro was afgelopen donderdag afgereisd naar Onze Veste en hij maakte me er toch een potje van. Nikola Dabanovic heet de beste man. Met dan ook nog een streepje op de c, maar dat is me te lastig. Accent aigu, ook goed.
Van het begrip thuisfluiter had Dabanovic nog nooit gehoord. Hij floot alles tegen ons. Alle kaarten waren voor onze efcee. Toen Youri Regeer in de 66e minuut onderuit werd geschoffeld kreeg de dader van Lazio geen geel, maar Michel Vlap die al was gewisseld en op de bank zat! Hoogtepunt van de wedstrijd was het helse fluitconcert waar Dabanovic op getrakteerd werd bij het verlaten van het veld. Mooi. Zelden zo’n slechte scheidsrechter gezien. Daar kunnen Kooij, Nagtegaal, Dieperink, Blank, Ruperti, Van der Eijk en Van den Kerkhof en hoe ze ook allemaal mogen heten, nog een puntje aan zuigen.
Higler? Die was zondag helemaal niet slecht in de Twentse derby. Eerlijk is eerlijk. Zou het zijn broer zijn geweest? Ik had Onze Bassie natuurlijk ook in dat rijtje kunnen zetten, want een scheids met eigen regels kan eigenlijk niet, maar ik hou toch ook wel van een beetje creativiteit.
Die is in de politiek ver te zoeken om even van kant te wisselen. Ja, Faber, ik ben beleid, is zeker creatief. En Onze Pieter natuurlijk ook. Zit lekker thuis in Eanske, ver weg van dat akelige Den Haag.
En Trump hè. Veel creatiever zijn ze er niet, maar dat hij een serieuze kans maakt om de verkiezingen te winnen is te gek voor woorden.
Daarom weer terug naar Nikola Dabanovic. Hij liep het veld af met één grensrechter naast zich. Waar was de ander? Ik pleit voor nader onderzoek. Kan zo maar zijn dat Vladan Todorovic (ook met een streepje op de c) of Srdan Jovanovic uit schaamte onder het gras is gekropen.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. En Piet staat voor Passie In Elke Tekst. Ook al jaren.

Column Hans Assink