Gele kaart

De Week van de Scheidsrechter is een mooie aanleiding om wat gele kaarten uit te delen. Laat ik beginnen met een gele kaart voor het clubje nachtbrakers dat gaat regelen dat het uitgaansleven in de late uurtjes weer van het niveau Raadskelder, Farao, Cocof wordt. Het werd ook tijd, zou ik zeggen, maar waarom wachten tot januari volgend jaar?
Een gele kaart is er ook voor al die studenten die niet in de organisatie van de Batavierenrace willen zitten. Heb je een ongekend populair evenement dat Enschede en de UT bijna wereldwijd op de kaart zet en dan gaat er een streep door. Nou weet ik ook wel dat studenten flink genaaid worden door de politiek, maar toch.
Geel is er ook voor Feyenoord. De voetballers. Ze schoten twee keer op doel en wonnen van onze efcee met 2-1. Een lesje in effectiviteit dat wel, maar ik word er niet vrolijk van. In de tweede helft was de effectieve speeltijd 20 minuten en 49 seconden, zo was er uitgerekend, zei Kenneth Perez op ESPN. De spelers van Feyenoord lagen alsmaar op de grond en waren zo aan het tijdrekken dat een paard op de Military er de hik van zou krijgen.
Ook geel voor het publiek in Rotterdam. Dat zorgde wederom voor kwetsende vuurwerkgeluiden. Dat gebeurt al 23 jaar zei Leon ten Voorde bij ESPN en de club en de KNVB doen er al 23 jaar niks aan. Geel dus ook voor de KNVB en het bestuur van Feyenoord.
Tot slot nog een donker gele kaart voor staatssecretaris Chris Jansen van de PVV die het niet erg vindt dat er op acht plekken in onze stad vuurwerk opgeslagen ligt in een woonwijk, ondanks een alarmerend rapport van de UT.
Daan Rots? Die verdient een pluim. Onze rechtsbuiten was levensgevaarlijk in de Kuip en had voor hetzelfde geld een zuivere hattrick gemaakt. Kwestie van de ketchupfles. Net als Mitchell van Bergen.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. En Piet staat voor Passie In Elke Tekst. In zijn sprookjesboek Krentenbrodenbomen worden momenteel de laatste puntjes op de i gezet. Het boek is al te bestellen via redactie.hhe@dwfmedia.nl. De tekeningen zijn van Henk Thüss.

Column Hans Assink