Gevoel

Gelukkig heb ik meer verstand van voetbal. Het is een zin die regelmatig in deze contreien opduikt, maar opeens zit ik met een gevoel dat ik er niets meer van begrijp.
Er zit geen logica meer in. Waarom zet Onze Bondscoach een spits in de basis die diep in oktober in de competitie nog geen doelpunt heeft gemaakt? Kan iemand mij uitleggen waarom Onze Trainer een vleugelflitser opstelt die al 83 competitiewedstrijden niet meer heeft gescoord? Of zijn het er al 84? Ze moeten wel heel erg geloven in de ketchuptheorie.
Hoe kan het dat Onze Keeper, die normaal gesproken niet gek te krijgen is en de onmogelijkste ballen uit zijn doel ranselt, twee wedstrijden op rij de bal zomaar in de voeten schuift bij een tegenstander? De rechtsback van Sparta die de bal in eigen doel schiet, de trainer van Heerenveen die lekker wil aanvallen met zijn matige verzameling voetballers en inmiddels beneden de degradatiestreep staat, de scheidsrechter die Ajax zomaar een penalty cadeau geeft tegen Onze Vrienden Uit Almelo: hoe is het mogelijk?
En dan heb je Ron Jans ook nog. Die wint met FC Utrecht zeven van de acht wedstrijden met één doelpunt verschil, terwijl de tegenpartij meestal beter is. Bij Onze Efcee is het net andersom. Negen van de negen wedstrijden de bovenliggende ploeg, maar slechts vier keer winnend van het veld. Ik krijg steeds meer het gevoel dat ik er niets meer van begrijp.
Mario Engels die ineens een wereldgoal van zijn voet tovert, dat verzin je toch niet. Die komt zeker met zelftrouwen naar de Veste zondagmiddag. Toevallig heb ik de wedstrijd van Heracles tegen Ajax gezien en als Heracles net zo voetbalt als tegen Ajax dan wordt het op zijn minst een lastige wedstrijd voor Onze Efcee.
Maar goed, eerst Lazio nog. En dan kan het zomaar zijn dat de ketchupfles van Mitchell van Bergen is gaan lopen. Dat ik geen verstand van voetbal meer heb, is ook maar een gevoel hè.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. En Piet staat voor Passie In Elke Tekst. Bij zijn sprookjesboek Krentenbrodenbomen worden inmiddels de laatste puntjes op de i gezet. 

Column Hans Assink