Films Dicht bij Vermeer, Saint Omer en The Piano in Concordia
AlgemeenConcordia heeft deze week weer nieuwe films. Mark Drenth bespreekt ze.
Dicht bij Vermeer: uniek inkijkje over hoe Vermeertentoonstelling tot stand kwam
In Dicht bij Vermeer geeft Gouden Kalf winnaar Suzanne Raes een unieke inkijk in de totstandkoming van de grootste Vermeertentoonstelling ooit. Ze filmt de curatoren en restauratoren van het Rijksmuseum in hun missie om een nieuwer, completer beeld te geven van de schilder. Deze fascinerende film laat alles zien: van de stille diplomatie die nodig is om de Vermeers naar Nederland te krijgen en de nieuwe kennis die wordt opgedaan door schilderijen verflaag voor verflaag schilderijen te ontleden, tot het schokkende wereldnieuws dat een schilderij mogelijk toch geen Vermeer is. Langzaamaan ontdekken we hoe Vermeer in staat was de werkelijkheid zo anders in beeld te brengen dan zijn tijdsgenoten. Maar bovenal toont Dicht bij Vermeer de aanstekelijke liefde van de conservatoren en andere betrokkenen voor de kunst van Vermeer. Zoals Weber het brengt: ‘Zoiets kan je blik op de werkelijkheid voorgoed veranderen.
Saint Omer: veelgeprezen film over twijfels
De jonge schrijver Rama reist naar Saint Omer om het proces te volgen van Laurence Coly, een Senegalese immigrantenmoeder die terechtstaat voor de moord op haar baby. Rama is zelf zwanger en ontdekt veel parallellen tussen haar en Laurence. Saint Omer is een onthutsende en aangrijpende film over de twijfels die met het moederschap gepaard gaan en over het aanhoudende racisme in Frankrijk. Saint Omer is het fictiedebuut van bekroond documentairemaker Alice Diop, bekend van maatschappelijke Franse documentaires zoals Nous (2021). In 2016 volgde ze het proces waar de film op gebaseerd is. De film ging in wereldpremière tijdens het filmfestival in Venetië, waar de film werd bekroond met de prijs voor de beste debuutfilm. Sindsdien won Saint Omer wereldwijd vele prijzen en Frankrijk koos ervoor deze film in te zenden voor de Oscars.
The Piano: Jane Campions klassieker, nabesproken door psychotherapeute
De Schotse Ada (Holly Hunter) wordt met haar dochtertje Flora (Anna Paquin) en haar geliefde piano naar Nieuw-Zeeland gestuurd om te trouwen met een gevoelloze kolonist (Sam Neill). Ada kan niet praten, haar piano is haar stem. De film van Jane Campion uit 1994 werd bekroond met de Gouden Palm en drie Oscars. De film wordt ingeleid en nabesproken door klinisch psycholoog en psychotherapeut Sabine Teunissen. Zij gaat in op de verschillende elementen van het verhaal.
