Wandelende Rosalie oogst flink bedrag

ENSCHEDE - Rosalie van Blanken heeft na het Drenthepad en het Noaberpad ook het Trekvogelpad wandelend afgelegd. De Enschedese met NAH, niet aangeboren hersenletsel, liep van Bergen aan Zee naar Enschede over 414 kilometer om geld in te zamelen voor de Hersenstichting.

Dat geld inzamelen lukte, de teller staat vooralsnog op ruim 7.500 euro. De finish in Enschede is vooral ‘heel erg emotioneel’. “Nadat ik een paar minuten in mijn man zijn armen heb staan huilen, kon ik alle andere mensen begroeten. Familie, vrienden, mensen die mij hebben gevolgd en iemand van de Hersenstichting. Zij maakte bekend dat de teller op dat moment op 6.700 euro stond, maar een uur later was het al over de 7.000 en het is zelfs al opgelopen tot meer dan 7.500 euro’’, aldus Rosalie. 

Haar laatste etappe begint vroeg. “Ik had heel kort geslapen en mijn hoofd bleef maar malen, want ik hoefde nog ‘maar’ 17,5 kilometer, maar mijn knie was echt behoorlijk in protest. De dag ervoor was hij door iemand professioneel getapet en dat had mij er de een na laatste dag wel door gesleept, maar na een nacht rust, was het echt heel heftig met de pijn. Ik heb heel rustig een kop thee genomen en mijn tent ingepakt.’’ 

Ze wordt teruggebracht naar de route, bij de Koekoeksbrug tussen Buurse en Haaksbergen. “Daar gaat de backpack op voor de laatste etappe en zet ik heel voorzichtig de eerste stappen. De pijn is er, maar de motivatie wint. Deze laatste etappe is allemaal bekend terrein en via het Buurserzand loop ik richting het Rutbeek. Daar is het vanwege het mindere weer niet heel erg druk en zo kom ik al de Helmerhoek binnen. Via Mediant en de sportvelden loop ik naar de Van Veenlaan, ga ik de A35 over en dan komt ook meteen het besef. Ik ben weer thuis, ik ben in mijn mooie Enschede. Vanaf hier gaat het hard. Door Pathmos, het Volkspark en dan wachten mij de laatste 1,5 kilometer met een mooie slinger door de binnenstad. Voor mij is dit echt de kers op de taart, een echte grande finale, tenminste zo voelt dit voor mij. Omdat mijn finish gepland staat voor 15.00 uur en het op dat moment pas 14.00 uur is, drink ik bij Novi, mijn favoriet op de Oude Markt, heel rustig een cappuccino. Om 14.45 uur hoor ik van mijn man dat het bij het station al best druk is met mensen die mij willen binnenhalen, dus de tas gaat op en zo loop ik het aller laatste stukje naar mijn finishpunt.’’

Het waren 20 loodzware dagen voor Rosalie. “Ik heb veel meer heb afgezien dan verwacht. Vooral het slechte weer heeft mij heel veel gekost. Ik heb prachtige dingen gezien en heel mooie ontmoetingen gehad en ik heb NAH flink op de kaart weten te zetten en een mooi bedrag opgehaald, waar ik enorm trots op ben. Lichamelijk, maar ook mentaal heeft het me gesloopt. Voor mijn knie ben ik inmiddels bij een fysio geweest. Het advies is om heel rustig aan te doen. Het was een super ervaring. Ik zal me in blijven zetten voor NAH, maar niet meer op deze manier.’’

Rosalie en de Hersenstichting steunen kan nog tot 4 juli