Trots in de verf gezet: Enschede viert 700 jaar in kleur

Ook nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.

Als muren kunnen praten, zingen ze in Enschede dit jaar luidkeels mee.

Moet je een stad in de verf zetten om je trots te voelen? Wat vinden we eigenlijk van die grote muur- en straatschilderingen die Enschede nu sieren vanwege het 700-jarig bestaan? Is het een cadeautje waar we trots op zijn, of denken we: leuk hoor, maar hadden we niet voor dat geld ook heel wat boodschappenkarretjes kunnen vullen?

Ze zijn prachtig, daar niet van. Geen vlugge likjes verf, maar echte kunstwerken waar je niet omheen kunt. Toch kun je je afvragen of de trots van een stad in een muur zit, of in de mensen die vroeg opstaan, brood smeren voor de kinderen, door de regen naar het werk fietsen en onderweg de geur van streetfood opsnuiven.

Eerlijk is eerlijk, hoeveel van ons nemen de tijd om zo’n schildering echt te bekijken? De meeste scholieren zoeven er met hun zonnebril en oortjes in voorbij. Misschien valt het pas op als je bij het stoplicht staat, of dringt het tot je door op een terrasje aan de Oude Markt als je eventueel wacht tot de bui overdrijft.

Soms zie je de trots ook in kleine dingen. Zoals bij het Enschedese shantykoor Wrakhout, dat op hun materiaalaanhanger een afbeelding heeft laten zetten van de zeevaartmuurschildering in Glanerbrug. Je ziet er schuimende golven, een stoer zeilschip en zeelieden die tegen de wind in zingen. Het is een knipoog naar hun eigen passie én naar de 700-jarige stad. Zelfs een simpele aanhanger draagt zo een stukje van het feest mee.

Misschien is dat precies de kracht van deze kunst. Je hoeft er geen kaartje voor te kopen; het is er gewoon. En ja, het kost geld. Maar soms gaat het niet om wat iets kost, maar om wat het doet: een glimlach onderweg, een kort praatje op het schoolplein, een beetje kleur op een grijze dag.

Meerdere muurschilderingen zijn te zien aan de Jupiterstraat, Astronaut, Calslaan Mondriaan-patroon, Ferdinand Bolstraat, Buurtverhalen, Wilhelminastraat, Jeugd en toekomst, Lage Bothofstraat, Samenleven, Bruggenmorsweg, Wijkportret, Achter Het Hofje, Stadsgeschiedenis en langs het Blekerpad, Verbindend water en in een aantal tunnels en op een - trafohuisje. Moet je een stad in de verf zetten om je trots te voelen? Misschien niet. Maar kwaad kan het ook niet. Wat vindt u? Zijn de schilderingen een waardevol cadeau voor de stad, of vindt u het weggegooid geld? Laat het ons weten.

Lees ook

De toekomst van onze speeltuinen onzeker?

 

Reacties: Toekomst speeltuinen

Speeltuinen moeten blijven! Enschede beschikt over een aantal prachtige speeltuinen. Meestal omheind, veilig ingericht en voorzien van een gebouw waar jong en oud gebruik van kan maken. Het belang van vrij toegankelijke speeltuinen is groot: Bewegen is gezond en gaat overgewicht bij kinderen tegen. Door samen te spelen, leren kinderen rekening met elkaar te houden, op hun beurt te wachten en beter met elkaar om te gaan.
Speeltuinen bieden kinderen ruimte waar ze dingen kunnen oefenen zoals klimmen, springen en stoeien, wat hun zelfvertrouwen vergroot. Iedere zomervakantie zijn er de jeugdviva’s waar kinderen zich de hele dag onder begeleiding kunnen vermaken. Maar speeltuinen zijn ook belangrijke ontmoetingsplekken voor (groot)ouders en buurtgenoten. Studenten vinden er een stageplek, anderen een participatieplek.
In Enschede helpen veel onmisbare vrijwilligers mee in de speeltuinen. Ze zijn ook een laagdrempelige plek waar bezoekers met een hulpvraag terechtkunnen. Er zijn vaak mensen aanwezig zijn die werken in het sociaal domein zoals schuldhulpverlening, jeugdhulp of onderwijs. Daarmee voorkomen we bijvoorbeeld grote problemen op het gebied van gezondheid of eenzaamheid. Veel prettiger voor onze bewoners minder duur! Dus Gemeenteraad en College van Enschede “Bezint eer gij bezuinigt”!
Annelies Futselaar

Is de toekomst voor speeltuinen onzeker? Zoals bij iedere stelling zullen er voor en tegenstanders zijn; niet iedereen klimt in de pen voor een reactie, maar als oud-voorzitter van De Zuiderspeeltuin, voel ik mij uitgedaagd om te reageren met een tegen stelling, namelijk: Als kinderen geen plek meer hebben om (samen) te spelen, is dan de wereld kapot? Als oud-voorzitter van een speeltuin met vele tientallen jaren ervaring, kan ik niet anders dan pleiten voor het behoud van de speeltuinen in Enschede. Speeltuinen mogen niet verdwijnen uit de wijk. En behoud van de speeltuinen kan alleen in samenwerking met de buurt en haar / zijn bewoners, die ook andere activiteiten organiseren, die geld opleveren om het voortbestaan van de speeltuin mogelijk te maken. De diverse speeltuingebouwen zijn eigendom van de gemeente, die de plicht heeft deze gebouwen in stand te houden. Deze verplichting heeft de gemeente ondergebracht bij de Stichting Enschedese Speeltuinen (SES). Voor het beheer en bestuur van de speeltuin is de buurt aan zet en verantwoordelijk, zoals dat al vele tientallen jaren het geval is. En waar de buurtbewoners naar eer en geweten zorgvuldig en actief mee omgaan. Die actieve betrokkenheid van de buurt biedt het meeste kans van slagen voor een bloeiende ontwikkeling van de speeltuin en het voortbestaan daarvan.
Willem Rosier

Heel belangrijk!
Mary Bösing

Is wel belangrijk dat ze blijven, voor alle kinderen die thuis waar ze wonen niet kunnen spelen, geen tuin hebben en de straat te druk door het verkeer! Vooral voor de jonge kinderen is het nodig dat ze er af en toe onder begeleiding kunnen spelen!!
Ans Heemskerk

Geweldige baan. Ik ben momenteel nog even werkzaam, maar dat houdt helaas binnenkort op (geen contractverlenging) i.v.m. dat volgens de directrice het er altijd een rommel is, en dat kunnen ze op afstand zien, want op de speeltuin zie je ze zelden tot nooit. Maar goed, misschien denken mensen wel: Ja, geen contractverlenging, dan is klagen altijd makkelijk.
Nou, qua baan als buitenbeheerder is het een topbaan. Mits je beschikt over het juiste gereedschap en dergelijke. Zijn er dingen kapot en je geeft het door, kan je weken tot maanden wachten dat je iets nieuws kreeg of dat er wat gemaakt wordt. Enige wat je te horen kreeg: de technische dienst heeft het druk. Twee personen technische dienst op 18 speeltuinen. Tja, daar kan de td niks aan doen.
De directrice vertelt je wat. Dat ze dit of dat graag wil hebben. Vervolgens doe je het op haar manier. Dan is het ineens niet goed en heeft ze dat nooit gezegd. Grasmaaiers kapot en wordt het maanden later een keer gemaakt en dan wel klagen dat het gras niet gemaaid is. Woorden, directrice: dan ga je op je knieën zitten en ga je het met een schaartje knippen (en was nog echt serieus bedoeld ook).
Mensen worden er niet zo snel uitgewerkt. Je krijgt altijd gesprekken en twee waarschuwingen. Niks van te merken. Zo heb je nieuwe collega’s, en zo zijn ze weer pleitte. Eind november loopt mijn contract af; dan heb ik er bijna 2 jaar opzitten bij speeltuin Boswinkel.
Nogmaals qua baan fantastisch. Qua beleid is het lik-me-versie. Dit beleid maakt letterlijk en figuurlijk alle speeltuinen kapot, maar dat is mijn mening.
Danny van Hattem

Wel jammer dat mensen inclusief Danny Van Hattem supergemotiveerd beginnen en dat de glans er zo af is, kunnen mooie dingen ontstaan als je ze meeneemt in de ontwikkelingen. Helaas.
Ria Heres

Klopt mee eens met het verhaal, ik was zelf ook een beheerder, dit was 1 van de punten waarom ik ook ben gestopt en privéomstandigheden.
Edwin ten Thije

De stichting maakt zelf alle speeltuinen kapot waarom lopen de vrijwilligers en bestuursleden weg. De gemeente moet eerst zelf eens aan de vrijwilligers vragen hoe het gaat en zeker binnen de stichting veel veranderen. Bij speeltuin is er weinig te doen, er was vroeger ook veel samenwerking met de school.
Ik hoop voor de toekomst dat de verenigingen die er nu nog in zitten er kunnen blijven.
Waar moeten die mensen heen? Op elke speeltuin weer een bestuur met vrijwilligers laten draaien en niet door de stichting. Dan gaat het weer stuk beter, ook voor de kinderen. Zelf altijd veel gedaan op een speeltuin (35 jaar). Helaas weggestuurd door de stichting, de medewerkers zijn meegegaan. 
Frank Martinus

Wanneer ik in huis aan huis het artikel tegenkom lees ik, de toekomst van onze speeltuinen onzeker? Persoonlijk vind ik het zeker dat ze moeten blijven. De ruimte voor spelende kinderen worden kleiner, de ouderen worden eenzamer als dit verdwijnt. De mogelijkheid voor de tuinen worden minder als de subsidie gehalveerd worden. Als voorbeeld noem ik de Zuiderspeeltuin waar iedereen welkom is en geholpen worden door de vele vrijwilligers. Daar zijn vele activiteiten voor kinderen en ouderen. Daarom ben ik tegen de halvering van de subsidie.
Jan Vrielink 

Als we het hebben over een unieke situatie v.w.b. Enschedese speeltuinen, dit komt in Nederland in deze vorm niet voor. Zoiets moet behouden blijven en de gemeente moet dit blijven ondersteunen en niet afbreken.
Het uitsterfplan speeltuinen zoals u beschrijft, is al jaren eerder door onze sportleraar/ wethouder ter tafel gebracht. Onbegrijpelijk dat hij de jeugd niet meer in beweging wil hebben en het huidige uitsterfbeleid blijft ondersteunen. Immers de speeltuinen zijn al tijden veel meer dan alleen de schommel en een glijbaan. O.a. Fitness - interactieve speeltoestellen, maar ook vooral toestellen voor kinderen met een beperking laten verdwijnen is onbegrijpelijk. Geplaatst op de meeste speeltuinen zodat ze voor eenieder c.q. alle leeftijden gezamenlijk te gebruiken zijn.
In het verleden had Enschede meer dan 700 speelplekken in wijken en daar zijn er al zeer veel opgeofferd. En vergeet vooral niet de VIVA-periode in de grote schoolvakantie. Duizenden kinderen die niet op vakantie kunnen maken hiervan gebruik, dat mede dankzij de inzet van vele vrijwilligers op deze speeltuinen.
Zeer vele clubs en verenigingen maken al gebruik van deze betaalbare gebouwen i.p.v. de dure door de gemeente aangeboden ruimtes. De gemeente zal wel voor de gemakkelijke weg gaan, grond en opstallen verkopen van die speeltuinen en de tekorten weer aanvullen.
Ik kan persoonlijk al wel raden welke speeltuinen zullen sneuvelen!
De besturen van de speeltuinen en de SES zijn toch volwassen personen en die moeten met een stuk ondersteuning toch wel op 1 lijn te krijgen zijn?
Jan Boers