
Een bezorgde Enschedeër wil dat we gehoord worden
ColumnOok nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.
Een bezorgde Enschedeër wil dat we gehoord worden!
Een hartenkreet?! Steeds vaker hoor je het om je heen: “Er wordt niet meer naar ons geluisterd.” Of je nou werkt, met pensioen bent, kinderen opvoedt of elke maand nét rondkomt, het lijkt alsof onze stem nauwelijks nog meetelt. Terwijl besluiten in Den Haag wél direct ons dagelijks leven raken.
We zijn geen klagers. Wij zijn één van de generaties die dit land hebben opgebouwd. Die zorgden, spaarden en hielpen waar kon. Maar wat krijgen we ervoor terug? Een overheid die miljarden steekt in beleid waar wij nauwelijks in mee lijken te mogen praten. Als je aangifte doet van een misdrijf, dan krijg je het antwoord: “U hoort nog van ons.” Misschien hoort u nooit meer iets terug.
En ondertussen blijft alles maar duurder worden. Praat maar eens met mensen in de stad, op de markt of op straat, je hoort overal dat het vertrouwen in de politiek én in de toekomst op een dieptepunt zit. De mensen voelen zich vergeten. Terwijl de voorgaande generaties de fundamenten legden van de samenleving waarin we nu leven, worstelt de huidige generatie met een gebrek aan vertrouwen en met onzekerheid.
Natuurlijk willen we dat het goed gaat met het milieu. Maar waarom lijken wij steeds de rekening te moeten betalen? Terwijl de grote vervuilers in landen als China en Amerika hun gang maar gaan. En wie ruimt straks die duizenden accu’s op van de gesubsidieerde elektrische auto’s en de windmolens die vervangen worden? Moeten we dan toch maar overstappen op kernenergie?
We verwachten geen luxe of overdadige voorzieningen, alleen basiszorg en aandacht, maar zelfs dat wordt niet gegeven of serieus genomen. We willen gewoon gehoord worden!
Waar blijven onze pensioenen? Wie zorgt er straks voor mensen die écht zorg nodig hebben? En hoe houden onze (klein)kinderen het vol als het leven jaar na jaar duurder wordt en ze geen woning kunnen krijgen?
Wij zijn geen generatie van protestborden, maar wel van brieven, gesprekken en redelijkheid. Wij vragen alleen maar. Niet uit boosheid, maar uit liefde voor ons land en voor elkaar.
Wat wij willen is simpel: beleid dat álle mensen meeneemt. Ook de mensen die niet alles meer kunnen, maar nog wél meedoen met hoofd, hart en hoop.
Dus, politiek en landelijke leiders: hoor ons. Want als politiek over mensen gaat, dan doen wij nog steeds mee.
Hoe ziet u het bovenstaande? Vindt u dat ook of ziet u dat anders? Het maakt niet uit of u het eens bent of niet, maar geef wel uw mening.
Reacties Mantelzorgers verdienen méér
Het is fantastisch dat mensen dit doen en dat mag zeker meer gewaardeerd worden!! Zeker in deze tijd van vakanties en gebrek aan personeel Het word steeds erger dat er te weinig tijd is voor ontspanning en wat meer leuke activiteiten voor de mensen die dat nodig hebben. Heel fijn dat de mantelzorgers er zijn!
Ans Heemskerk


















