Rare tijden

Het zijn weer eens rare tijden. Op maandag werd er nog geschaatst op natuurijs en op vrijdag was het ineens heerlijk terrasweer.
Tussendoor maakte onze efcee twee eigen doelpunten ergens op de Noordpool en werden twee Italiaanse clubs, die volgens Onze Johan niet van je kunnen winnen maar je kunt er wel van verliezen, uitgeschakeld in de Sjempionsliek door een Feyenoord met 26 geblesseerde spelers en een kwakkelend PSV dat hopeloos uit vorm is.
En dan is er ook nog de onbeschaamde idiotie vanuit de VS. Die Musk is zo lijp als een doorgesnoven stoeptegel en wat Trump allemaal voor onzin orakelt, daar lusten de honden en zo voort. Waar moet dat heen zong Barend Servet vroeger al.
Oh, ik vergeet Ajax. Die kwamen er ook achter dat Union St. Gilles heel aardig kan voetballen, maar toch wonnen ze met tien tegen elf, vooral dankzij de goede keeper uit Enschede, Remko Pasveer. De oudjes doen het nog goed. Ook Bryan Linssen van NEC. Hij scoorde dan wel niet en verloor elk kopduel van Onze Gustaf, maar zijn handgebaar richting Vak P toen hij in minuut 84 onder luid gefluit werd gewisseld, verried klasse.
Klasse was er ook in Rocks waar de band Midnight Motel de boel eens stevig opschudde. Uit Hengelo nota bene! Het moet niet gekker worden.
Intussen wordt de koffie steeds duurder. Daar doet geen snijboon wat aan. Hamas ruilt drie gijzelaars tegen 660 Palestijnen. Rare verhouding toch. Waarom zitten er zoveel Palestijnen gevangen? En waarom wil een PVV-minister hier de gevangenen drie dagen eerder vrijlaten? Strenger straffen, daar stond die partij toch voor. Rare tijden.
Bij de UT wordt bijna iedereen ontslagen. En dan is Frits Bolkestein ook nog eens dood. Wat sprak die man mooi de n altijd uit. Niks geen Randstaddialect. Vergeet ik bijna de scheids die ons eens niet naait. Rare tijden zijn het. En dan moet het carnaval nog beginnen.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Zijn boek Krentenbrodenbomen is te bestellen via assink@home.nl.

Column Hans Assink