Erfafscheidingen

Erfafscheidingen zijn vaak een reden tot ergernis bij buren. Zo ook hier… Buur A deelt de gang achterkant huis met twee andere buren en ervaart veel overlast van de heg met een snelgroeiende plant van buur B die eigenlijk geen gebruik hoeft te maken van deze gedeelde gang.
Buur A had al een aantal keren de heg van buur B zelf gesnoeid omdat de doorgang naar de poort achter hun huis erg lastig werd door alle overhangende takken van de heg van buur B. Buur A vond het echter niet geheel zijn probleem en heeft contact gezocht met zijn buur B. Dit verliep niet zoals verwacht. Buur B reageerde onvriendelijk en had geen zin om het hier met buur A over te hebben. Dus buur A zocht daarom contact met buurtbemiddeling.
Buurtbemiddelaars hoorden het verhaal van buur A aan. Ook buur B werd gezien en gesproken door de bemiddelaars. De wens van buur A was dat buur B zijn eigen heg ging snoeien en ook het bijbehorende afval zou opruimen. Maar buur B gaf bij de bemiddelaars aan dat hij dit anders zag en vond eigenlijk dat buur A de heg zelf maar moest snoeien omdat hij er last van had en het voor hem geen problemen gaf. Het stoorde buur B ook dat buur A de heg onlangs zonder toestemming had gesnoeid en het tuinafval bij buur B had neergelegd. Dit tot zeer ongenoegen van buur B. Maar buur B gaf aan wel mee te willen werken aan een oplossing en stond open voor een bemiddelingsgesprek mits buur A het tuinafval in zijn tuin eerst zou opruimen. Als buur A dit zou doen was buur B eventueel bereid twee keer per jaar samen met buur A de heg te snoeien.
Bemiddelaars brachten de wens van buur B over aan buur A. Buur A heeft het tuinafval netjes in zakken gedaan en de zakken bij buur B neergezet. Dit was voor buur B niet voldoende.
Buur A weigerde om de zakken op te ruimen. Gevolg? Er kwam geen bemiddelingsgesprek en de ergernissen over de heg bleven bestaan. In deze zaak was het overduidelijk dat men voor het gelijk ging en niet voor het geluk.

Daniëlle Schievels

Column Buurtbemiddeling