Jansen

Jansen. Won de Tour de France in 1968. Jan Jansen dus. Het was in de tijd van Cees Haast. Mooie naam voor een wielrenner, Haast. De tijd van zwart-wit televisie.
Jansen is natuurlijk ook Theo Jansen. Of is het Theo Janssen? Theo is wel wat aangekomen sinds zijn bierbuiteling tijdens de huldiging in 2010, dus het zal wel met dubbele s zijn. Wim Jansen heb je ook nog, Feyenoord en het Nederlands Elftal in 74. Zijn we er toch ingetuind, die tijd.
Dolf Jansen, de hardloper, cabaretier met Lebbis en speaker op de FBK. Floor Jansen, zangeres, en niet te vergeten Jansen Steur, neuroloog, met nadruk op de laatste lettergreep. Han Jansen, van de PvdA, de muziek en klant van Café de Pijp. En dan is het bruggetje gemaakt. Jansen en Janssen! Het café naast De Muur en Molly is dicht! Mijn fiets is van slag want die fietst er automatisch naartoe.
Vorige week woensdagavond was de uitvaart van Jansen en Janssen en het moet gezegd: het was gezellig. Vanaf een strategische positie zag deze jongen talrijke sympathisanten op de tafels staan dansen op de muziek van Ome Tom en Tante Sonna alsof het de laatste avond was en dat was het natuurlijk ook.
Jansen is dicht. Is dat erg? Natuurlijk. Maar er zijn wel meer leuke tenten dicht. De Pijp is al genoemd. De Kikker zat er naast. Farao zat ook in die contreien. En iets verderop Booms, Pub Remember, Exit en De Musketier. Allemaal dicht.
Het zal er wel bij horen, een café gaat open en gaat uiteindelijk weer dicht. In de tussentijd moet je ervan genieten. Op het terras bij Jansen kon je heerlijk de Oude Markt aan je voorbij laten gaan. Het leven, eigenlijk.

Jansen is dicht, maar straks gaat het onder een andere naam en met een andere eigenaar weer open. En twee barkeepers van Jansen blijven er biertjes tappen. En ik heb mijn fiets nog. Of het een ‘slimme fiets’ is, zal blijken.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. En Piet staat voor Passie In Elke Tekst. En Jansen en Janssen doet nog één keer mee aan de Pindacup, op 23 juni, bij PW.

Column Hans Assink