Franse wijn

Zo sta je met een mooie foto in alle gelukzaligheid te pronken op de voorpagina van de Huis aan Huis en zo zit je in Moskou. Het kan verkeren. Manfred Ugalde heeft de Oude Markt verruild voor het Rode Plein. Onze Spits is verkocht voor 15 miljoen aan Spartak Moskou. Euro’s. Her en der speelt het moreel op. Mag je wel zaken doen met Russen?
Ik zou zeggen van niet, maar in dit geval maakt Onze Club Rusland wel mooi 15 miljoen armer en Ugalde zelf pakt ook nog eens 10 miljoen van ze af, al zijn die bedragen uiteraard slordig. PSV maakte wat miljoentjes over richting Rusland om Guus Til in te lijven en NEC betaalde Israël om Tjaronn Chery op te halen. Dan doen wij het dus beter.
Maar een sportieve aderlating is het dus wel. Wat als Onze Efcee de voorronde Champions League overleeft - de kans op ’s keer een goede loting wordt statistisch gezien steeds groter – en Ugalde er in de poulefase een paar in poeiert op zijn Brobbeys? Zou pak ‘m beet Atletico Madrid dan niet komen met een bod van 20 miljoen voor een dan 22-jarige spits uit Costa Rica? En in Madrid is het doorgaans warmer dan in Moskou.
Het lijkt er op dat de leiding van Twente er alles aan heeft gedaan om Ugalde binnen boord te houden, maar dat Rugnummer 27 zelf maar één weg zag en dat was niet de krentenweg.
De ophef en verontwaardiging over de transfer doet overigens wel wat vreemd aan met het oog op de Russische en Belarussische tennissers die ‘gewoon’ aan grote toernooien meedoen en daar karrenvrachten dollars opstrijken. Deze jongen vindt dat niet kunnen. In de Tourpool bij mij zat geen Rus. En ook in de Vuelta-pool niet. Russisch ei zit bij mij in de ban. En sinds de Franse atoomproeven op het eiland Moruroa in de Pacific koop ik geen Franse wijn meer. Kwestie van principes.
En Zuid-Afrikaanse, Chileense en Australische wijnen zijn ook lekker.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Piet staat voor Passie In Elke Tekst. En Duitse, Italiaanse, Spaanse, Amerikaanse en Nieuw-Zeelandse wijnen zijn ook lekker.

Column Hans Assink