Kjeuleu

De postbode is van plan nog maar twee keer per week post te bezorgen, de NS koopt voor 150 miljoen treinen waarbij iets mis is met de remmen, cholera is aan een opmars bezig, Trump wordt met de dag gekker, Poetin blijft moordlustig, Kim Putters lult zich suf als informateur om Onze Pieter in een kabinet te krijgen, de begraafplaatsen kampen met hoge grondwaterstanden, een wazig verhaal over een feestje van de zanger Justin Tonnema (wie kent ‘m niet) in de Waarbeek in Hengelo waarbij zogenaamd een pistoolschot klonk maar het was een ballon staat zomaar in de krant en mijn buurman heeft weer eens een timmerman schuine streep bouwvakker ingehuurd om op dinsdagmorgen 8 uur lekker te gaan boren en kloppen. Dan kan deze jongen het rustig over voetbal hebben.
De ene wedstrijd is de andere niet. Van Ron Jans werd verloren met 0-1 en Kowet ging er kansloos af met 3-0. Kansloos klopt niet helemaal; ze kregen pas kansen toen het al 3-0 was. Kwam het door de opstelling? Daan Rots en Kjeuleu stonden in de basis en tegen Utrecht waren dat nog Careltje Eiting en Younes Taha. Rots speelde met de air van Luis Figo. Kjeuleu was overal en speelde alles naar de goede kleur.
Kwam het door het tijdstip? Om half drie aftrappen tegen de Hake Boys uit de Koekstad is gewoon lekkerder dan om kwart over twaalf een potje te beginnen tegen vervelende, in de weg lopende en drukzettende voetballers die een flinke portie vertrouwen hebben gekregen en op hun gemak zijn gesteld door onze vroegere trainer. De korte mouwentest? Was het niet koud genoeg voor. Maar gelukkig waren Sweet Caroline en Jannes weer te horen. Opvallend waren al die kinderen die mee hobbelen bij het ererondje. En ook dat de complete staf voor Vak P stond te springen. Ik miste bijna de bitterballen in de persruimte. In de vierde helft trof ik nog enkele fans uit het Schotse Stranraer. In het café dat deze week dicht gaat.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Piet staat Passie In Elke Tekst. En de postbode bezorgt de VI de laatste weken weer keurig op woensdag.

Column Hans Assink