De mening van Enschede: De Kunst van Ketz
ColumnOok nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.
Onlangs heeft in ons 1-jarig jubileum editie ‘De mening van Enschede’ de heer Ketz zijn mening gegeven over onze rubriek. Maar eigenlijk ging zijn stukje meer over kunst. Nieuwsgierig zoals we zijn was dit voor ons aanleiding hem een paar vragen voor te leggen
Wie is Herman Ketz?
Wat ik me nog kan herinneren is dat ik met mijn 4e jaar al tekende. Wij hadden het thuis niet breed, dus er was weinig tot geen geld voor tekenpapier. Ik had geluk dat mijn oom bij de papierfabriek Vromen in Doetinchem werkte, waardoor hij afval papier in diverse formaten voor mij meenam. In die tijd begon het kunstzaadje te groeien. Na verloop van tijd wist ik het zeker, ik ga naar de Kunstacademie! Dat ging niet door, want ik moest van mijn ouders naar de Kweekschool, er moest brood op de plank komen. De Kweekschool vond ik maar niks, gelukkig was daar een leraar die oog had voor mijn talent. Hij hing mijn tekeningen op in zijn lokaal waardoor mijn zelfvertrouwen steeg. Tijdens zijn tekenlessen kon ik mijzelf zijn! Tekenen dat was mijn lust in mijn leven. Toen onze dochter slaagde voor de Kunstacademie, zei ik tegen mijn vrouw, de Kunstacademie, dat heb ik altijd gewild, daar ga ik heen. Daar kan ik zeker mezelf zijn.
Wat vind je van de kunst in Enschede?
Wat in Enschede een makke is, dat er geen erkenning voor kunstenaars is, ook niet in het verleden.
Heb je daar ervaring mee gehad?
Ooit kwam ik bij een museumdirecteur met het verzoek aandacht te geven aan kunstenaars waar ik trots op was. Sief Sales met zijn vliegers, Bolink met zijn keramiek, Stronks en Santiago Sampol Porto met hun schilderijen. De directeur maakte korte metten met me en zei tegen zijn medewerker, wilt u meneer even naar buiten begeleiden? Het regende buiten, terwijl de zon had behoren te schijnen. In andere landen schijnt soms de zon, hier is en blijft het met kans op sneeuw, zo gaat dat! In 1970 exposeerden Jan Schutte en ik (Herman Ketz) in de Potkachel in Enschede. Paul Diemel, redacteur van Tubantia, zei dat het Bavelaartjes waren net zo als in vroegere eeuwen. Wisten wij niet. Bavelaartjes zijn kistjes met voorstellingen, een soort kijkkastje. Ik bedacht voor Kunst in Volkspark ‘Dejeuner sur l’herbe’. De ballotagecommissie besteedde weinig aandacht aan het thema, misschien waren zij bang voor blote vrouwen en mannen. Ik werd zelf aanvankelijk niet uitgenodigd vanwege gebrek aan kwaliteit, zo gaat dat! Ik studeerde af in Hof 88 in Almelo.Tijdens mijn afwezigheid werd mijn werk naar de gang verplaatst, ander werk, zo gaat dat, maar ook een leermoment.
Is er toekomst voor de kunst in Enschede?
Bij openingen van exposities zie ik vooral een grijze golf mensen en ze praten vooral met soortgenoten. Ook heb ik niets met ballotagecommissies, ze zouden bemenst moeten worden met oud-werknemers van Van Heek, die met hun handen in de textiel hebben gewerkt of bijvoorbeeld een gevangenisdirecteur. Met mijn ideeën heb Ik heb diverse projecten in Enschede aangekaart, maar helaas. In Baarlo werd een thema van mij door de hele bevolking gedragen. Het publiek werd spontaan door kinderen rond geleid in het park vol met kunst.
Hebt u hart voor de kunst en cultuur in Enschede? Wat vindt u van de Kunst in Enschede? Laat het ons weten.
