foto: Arctic Marathon
foto: Arctic Marathon

‘Ik zie uitdaging, geen belemmeringen’

Algemeen

Marloes Olde Agterhuis was 20 toen ze de diagnose diabetes kreeg. Dat houdt haar echter niet tegen. Ze heeft Life4Balance opgericht en onlangs heeft ze nog meegedaan aan de Arctic Marathon. De halve marathon heeft ze uitgelopen.

ENSCHEDE - Na de diagnose diabetes 1 veranderde het leven van Marloes Olde Agterhuis. “Heel eenvoudig gezegd: insuline maakt het mogelijk dat glucose vanuit het bloed in de cellen kan komen om die van energie te voorzien. Mijn alvleesklier maakt geen insuline aan, dus moet ik dat zelf toedienen.”
In het begin spoot Marloes zelf insuline in, daarna volgde een insulinepomp en nu is zij één van de 125 personen die de kunstmatige alvleesklier testen. “Toen mijn diabetesverpleegkundige Sylvia mij voorstelde om deel te nemen aan het project, heb ik geen moment getwijfeld. Als dit mijn leven makkelijker kan maken, waarom niet?”

De AP, artificial pancreas ofwel kunstmatige alvleesklier, kan de bloedsuikerwaarde stabieler houden. Er kan door de AP insuline worden toegediend om de waarde te laten dalen of glucagon, een lichaamseigen hormoon, om de waarde te laten stijgen. Daarbij houdt de AP ook rekening met hoe actief iemand op dat moment is. “Het begin was erg moeilijk. Een nieuwe manier van behandeling en door mijn actieve levensstijl heeft het een tijdje geduurd om de juiste instellingen te vinden. Ik ben toen begonnen met wandelen met mijn hond Zoef en beetje bij beetje de krachttraining weer op te pakken. Mijn ervaring op zowel fysiek als mentaal vlak heb ik geprobeerd toe te passen om mezelf. Toen vertelde Carola, een klant van Life4Balance, dat ze wilde meedoen aan de Arctic Marathon, de meest noordelijke marathon op 78 graden noorderbreedte. Die uitdaging zag ik ook wel zitten. Ik heb al eerder een marathon gelopen in New York voor de Bas van de Goor Foundation, toen met een insulinepomp en sensor.”


Op bijna alles voorbereid
Marloes besloot mee te gaan doen en vertelde haar diabetesverpleegkundige dat ze dat van plan was. Ze begon te trainen met als doel de Arctic Marathon. “Het was een weg van trial and error. Een grotere afstand hardlopen, krachttraining erop afstemmen, de juiste voeding, rust nemen en de juiste instelling vinden voor de AP.”
In die periode werd er regelmatig geschakeld tussen Marloes en Sylvia en tussen Sylvia en de technische mensen van Inreda, die het project van de AP begeleiden. “Soms moest ik accepteren dat het niet zo ging als ik had gepland, maar mijn doel hield ik voor ogen. Ik paste de weg ernaartoe aan om zo mijn doel wel te bereiken. Kort voor de Arctic Marathon ging het zo lekker dat ik mijn training nog heb aangepast. Ik wilde de halve marathon in minder dan twee uur lopen. De voorbereiding bestond echter uit meer dan alleen trainen. De AP, glucagon en insuline zijn niet vorstbestendig. Hoe mijn lichaam en daardoor ook mijn bloedsuikerwaarde op de duurloop in de kou zouden reageren was onbekend. Nog nooit heeft iemand met een AP dit gedaan. Ik moest dus zorgen dat ik in ieder geval van alles genoeg bij me had.”


Vol programma
Op 2 juni vertrok Marloes, samen met Carola, naar Spitsbergen om de halve marathon te lopen. De dagen voor de dag van de marathon was de temperatuur abnormaal hoog. Op de dag van de marathon was het heel anders. Een gevoelstemperatuur van -7 graden Celsius en een koude wind.
De organisatie van de Arctic Marathon had aangegeven om ook vooral te genieten onderweg. Het doel binnen twee uur binnen te zijn, heeft Marloes dan ook losgelaten. “Na zo’n anderhalve kilometer stonden de tranen in mijn ogen. Ik kwam tot het besef dat ik daar toch maar mooi stond. Ik had het geflikt! Het voelde op dat moment allemaal zo intens. Ik heb van het begin tot het eind genoten. Die omgeving daar is zo mooi, zo uniek. Die ervaring was zo uniek.”
Marloes kwam er tijdens het lopen nog wel achter dat ze niet overal rekening mee had gehouden. “Ik kreeg van de AP de melding dat ik mijn waardes moest bepalen. Bleek dat mijn meter om de bloedsuikerwaarde te bepalen te koud was. Maar dat is ook het enige geweest dat niet helemaal goed ging.”  

Vier dagen waren ze in Spitsbergen en naast de Arctic Marathon stond er nog meer op het programma. Zo werd er een tocht met sledehonden en een boottocht gemaakt en de dag na de marathon stond er een hike gepland. “Ik was blij dat ik mijn beste schoenen had meegenomen. Het was een pittige tocht met 400 hoogtemeters, maar ik had het voor geen goud willen missen.”


Dromen najagen
Marloes heeft zich door diabetes nooit tegen laten houden in het verwezenlijken van dromen. “Diabetes is een onderdeel geworden van wie ik ben. Ik zag altijd al overal uitdagingen in, maar diabetes heeft me wel veel bewuster leren leven.” Ruim tien jaar geleden begon ze voor zichzelf. “Life4Balance is één van de dromen die ik heb uit laten komen. Het is niet zomaar een sportschool, maar gericht op beweging, voeding en mentale fitheid”, vertelt Marloes. “En ik heb nog steeds dromen die ik wil najagen en uitdagingen die ik wil aangaan. In de zomer ga ik hiken in Noorwegen. Een tocht van vijf dagen, 80 kilometer en zo’n 15 kg bagage. Echt back to basic. En in september gaan we met Life4Balance verhuizen. Nog genoeg te doen dus.”

!
Afbeelding
Nederlander laat erfgoed links liggen 10 aug, 10:20
Afbeelding
Nieuwe films en een openluchtfilm bij Concordia 10 aug, 10:17
Afbeelding
De diensten van de notaris: veel zekerheid voor weinig geld 9 aug, 14:01
Afbeelding
Italiaanse films Supereroi en Mamma Rosa bij Concordia 5 aug, 16:24
Afbeelding
Sirach Cooiman gaat naar Papendal 5 aug, 16:23
Afbeelding
Luister in de tuin van St. Jacobuskerk naar laatste concert uit Zomer Carillon Concertserie 4 aug, 18:02
Afbeelding
Roeien voor beginners bij Thyro 4 aug, 16:57
Afbeelding
Seizoenstart FC Twente in Nijmegen 4 aug, 16:56