Pindacuptijd

Of alle vogels een ei hebben gelegd, weet ik niet, maar mei is wel voorbij. Het is alweer juni.
De tijd vliegt voorbij. Het is zelfs alweer tijd voor de Pinda Cup. Het langstlopende voetbaltoernooi voor de plaatselijke horeca in het hele land en waarschijnlijk ook ver daarbuiten. Maar de waarheid daarbij is wel dat er geen enkel onderzoek naar is gedaan.

Hoeft ook niet. Het is een beetje als met waar de eerste voetbalwedstrijd werd gespeeld. Dat was jaren in Haarlem, maar toch bleek het in Eanske in de tuin van de familie Van Heek te zijn geweest.

De Pinda Cup is toe aan editie numero 42. Dat klopt wel aardig. Editie 41 was in 2019 en de eerste was in 1978. De eerste was op de UT en het is het enige toernooi waaraan ik niet mee heb gedaan. Vraag me niet waarom, maar ik was er niet bij.
Ik baal er nog van. Verder alle afleveringen meegemaakt en hoewel meedoen uiteraard belangrijker is dan winnen en ik niet wil opscheppen, wil ik toch even van de gelegenheid gebruik maken om te melden dat ik de Pinda Cup, die in 1995 werd gestolen en 21 jaar later werd teruggevonden op de zolder van Het Bolwerk, meermalen heb gewonnen.

Niet alleen met de Musketier, de Pijp en de Pimpelaar, maar ook met Marco Polo, Het Bolwerk, Gat in de Markt en Jansen en Janssen. Daar kan Real Madrid nog een puntje aan zuigen. Anders Mourinho.
Maar goed, op 19 juni gaat het weer los met de Pinda Cup. Twaalf deelnemers so far. Als er nog een café is dat deze happening op de velden van PW niet aan zich voorbij wil laten gaan, dan moet daar heel snel melding van worden gemaakt bij de toernooidirectie, die nog net niet aan de loting voor de poules is begonnen. Wie nog oude bekers over heeft voor in de recycling mag zich ook melden. En mensen die een paar voetbalschoenen over hebben, zijn ook welkom, want de mijne zijn foetsie. Maat 44/45.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Zijn boek Kollum is nog steeds te bestellen via assink@home.nl.

Column Hans Assink