Bij de dokter

En dan loopt deze jongen zondags om kwart over vier over het Van Heekplein en zit het liedje Almelo in zijn hoofd. Zomaar twee punten cadeau gedaan aan Almelo. Lijkt chique, maar toch. Ik was liever aan de wedstrijd tegen Feyenoord begonnen met een puntje meer dan Rotjeknor. Maar goed. Een been af is erger, zei mijn vader altijd.

Dat brengt me bij de dokter. Het verhaal van de dokter. Want daar had ik toch maar een afspraak gemaakt.
Het hing al een tijdje in de lucht. Niet iets ernstigs hoor. Maar zo af en toe zat mijn oor dicht. Eigenlijk begon het al op Terschelling. Dan kreeg ik niet alles mee van de muziek in de Vijfpoort omdat mijn oor dicht zat. Of ik hoorde ’s morgens vroeg de meeuwen niet krijsen omdat mijn oor dicht zat. En dan ging ie vanzelf weer open.
Maar goed en wel terug in Eanske dus niet meer en zat ik op een woensdagmorgen in de wachtkamer bij de dokter. Ik was de enige klant en toen het belletje ging dat ik naar binnen mocht begon de o zo vriendelijke receptioniste te lachen omdat ik het niet had gehoord.
Mijn linker oor zat dicht. En nou heb ik toevallig een dokter die weet hoe hij dat moet aanpakken. In 2019 was ik ook geweest en in 2015 en in 2012. Steeds het linker oor.
En dan wil ik graag weten hoe dat komt. Ben je politiek gezien links? Zie je wel, zegt ie dan. Maar even later zegt hij ook dat hij ook ‘zie je wel’ had gezegd als ik de vraag met nee had beantwoord. Ze weten het niet. Een oor gaat gewoon dicht zitten als het daar zin in heeft, zoiets is het.
En omdat ik er toch was vroeg ik hem ook maar of magnesiumpillen goed zijn tegen kramp in de kuiten. Op aandringen van veldje S was ik namelijk aan de magnesiumpillen. Grote onzin, was het antwoord. Er is geen enkel bewijs dat die pillen helpen. Het is een verdienmodel. Voor dat geld kun je beter een bos bloemen kopen voor je vrouw.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Piet staat voor Passie In Elke Tekst. PS. De bloemen heb ik. Nu de vrouw nog.

Column Hans Assink