Wout Brama

Het zijn mooie dagen. ‘s Middags de Tour en ’s avonds twee potjes voetbal. Het eerste potje wordt soms besproken met onze eigen Wout Brama. Hij doet het met een gemak alsof hij al jaren analist is. Goede zinnen, begrijpelijke taal, to the point en een kwinkslag is niet ver weg.
Een openbaring is een groot woord, maar als Oranje ook maar een klein beetje het niveau van Wout Brama haalt, dan zijn die Roemenen geen enkel probleem.
Kijk, in het woord Roemeen zit natuurlijk ‘roem’ en ook het woord ‘een’, maar echt goed voetballen kunnen ze natuurlijk niet. De bekendste speler heet Hatsjie. Maar daarmee heeft ie nog niet direct een neusje voor de goal.
Ik zie ons met 2-1 winnen van de Roemenen. Ja, dit stukje is van dinsdagmorgen, het is niet anders. In de familypool sta ik overigens tweede, van de negentien. Er doen er vijf uit Kaapstad mee! En in de pool van Gijs ben ik achtste van 39, ook niet slecht. En ik heb Oranje in de finale. En Duitsland als winnaar. Kan allemaal nog.
Tenminste, op dinsdagmorgen. En dan maken we in de kwartfinale döner of kebab van Turkije en is het in de halve finale de hoogste tijd om van Zwitserland rösti dan wel raclette te maken. Of ben ik iets te optimistisch? Onze bondscoach is niet echt van het aanvallende voetbal of van de snelle jongens. Frimpong en Maatsen mogen er wat mij betreft best in.
En voor onze efcee heb ik ook wel een paar leuke aanwinsten ontdekt. Uit Georgië. Kakabadze en Tsjakvetadze! Dat zijn voor Jan Bruins toch heerlijke namen om om te roepen als Koning van de Wedstrijd.
De Tour? Ik ben nog nooit zo slecht begonnen. Ik sta 5069e in het klassement van de tub. In de eerste etappe 92 punten, in de tweede 102 punten en in de derde 157 punten. Wel een stijgende lijn dus. En Nice is nog verder dan Parijs.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. En Piet staat voor Passie In Elke Tekst. ‘En mijn moeder heette Piet. En mijn vader Hans. Hij zou op 6 juli 100 zijn geworden’.

Column Hans Assink