Harrie Löwik op 77-jarige leeftijd overleden

TUBBERGEN - Harrie Löwik is op 25 oktober in zijn woonplaats Tubbergen overleden. De oud-directeur bouwde het gelijknamige familiebedrijf uit tot een begrip in Oost-Nederland. 

Het bedrijf werd in 1933 opgericht door vader Jan Löwik, die op een bakfiets met de verkoop van zelfgemaakte matrassen is begonnen. In 1969 kwam Harrie bij zijn vader in de zaak. Daarna nam het familiebedrijf een ongekende vlucht. Mede door zijn visie en ongekende wilskracht, groeide Löwik Wonen & Slapen van een gewone winkel uit tot de grootste woonboulevard van Oost-Nederland. Op zijn beurt nam zoon Gerben, voormalig beroepswielrenner, 12 jaar geleden het roer over van vader Harrie. 

Het overlijden van de oud-directeur komt vlak voor het weekend waarop het 90-jarig bestaan van Löwik Wonen & Slapen met tal van festiviteiten gevierd gaat worden. De gezondheid van Harrie Löwik ging al langere tijd achteruit. De familie hield er rekening mee dat hij het jubileum van dit weekend niet zou meemaken. Op nadrukkelijk verzoek van Harrie zelf is besloten dat het geplande jubileum weekend doorgaat. Het tekent de ondernemer die bij menigeen bekend stond als een bescheiden maar vastberaden man met een ongekend doorzettingsvermogen.

Zoon Gerben: “Het is moeilijk om in woorden uit te drukken wat mijn vader voor mij, mijn familie en iedereen die hij dierbaar was betekende, vooral omdat het verdriet momenteel overheerst. Mijn vader had een groot hart, was gedreven en beschikte over een ongekende wilskracht, hoewel door zijn bescheidenheid niet graag in het middelpunt van de belangstelling stond. Hij was zonder twijfel een ‘meubelman’ in hart en nieren, tegelijkertijd was hij de grootste wielerliefhebber die ik ken. Tot zijn laatste ademtocht was hij betrokken bij het wel en wee van ons bedrijf en genoot hij van het leven en de mensen om hem heen, zijn teruglopende gezondheid liet hij hier niet voor in de weg staan. Met zijn visie, durf en doorzettingsvermogen is ons bedrijf groot geworden. Ik ben ontzettend trots en dankbaar dat ik de kans heb gekregen om ons familiebedrijf voort te zetten, net zoals hij dat deed toen hij de zaak van zijn vader overnam. Dit weekend stond al geruime tijd gepland om ons 90-jarige jubileum te vieren met tal van activiteiten. Het zal iedereen die mijn vader goed kende niet verrassen, dat hij erop stond dat dit weekend ‘gewoon’ door moest gaan. Wat had hij dit, maar vooral alles en iedereen die hij liefhad, nog graag meegemaakt. Opgeven stond zijn hele leven niet in zijn woordenboek, maar nu kon hij niet anders.”