De appelboom

De appel valt niet ver van de boom...

Gerard was bijzonder trots op zijn appelboom. De vruchten waren dan wel klein en enkele bevatten een verdwaalde worm, maar hij schepte maar wat graag op over zijn geliefde boom. Nu was het zo dat zijn appelboom vrij dicht op de schutting was geplant. Buurvrouw Connie was dan weer erg gesteld op haar gazon, dit was altijd keurig gemaaid en hier mocht geen blaadje op komen.
Een flinke tak van Gerards boom was in de loop van de tijd iets over de schutting gaan hangen, in de herfst waren er al wat blaadjes op Connies gazon gewaaid die ze mopperend had opgeveegd. Dit gaf nog niet echt problemen.
Maar nu was het voorjaar aangebroken en de appelboom begon langzaamaan vruchten te dragen. De tak werd zwaarder en zwaarder en op een ongelukkige ochtend landden daar de eerste appels in Connies achtertuin.
De tak die vervaarlijk over haar gazon hing was al een doorn in haar oog, maar nu was voor haar de maat echt vol.
Boos smeet Connie de appels terug over de schutting en de eerstvolgende keer dat ze Gerard zag beval ze hem om de tak te snoeien.
Dit weigerde hij, deze tak droeg de meeste appels en de boom stond in zijn tuin. Daar had zij niets over te zeggen volgens hem. Connie was ten einde raad, tot ze in een advertentie Buurtbemiddeling voorbij zag komen. Ze nam contact op en nog dezelfde week had ze een kennismakingsgesprek.
Het duurde niet lang voor ze het erover eens waren; volgens de wet mag je een tak die boven jouw grond hangt gewoon afknippen. Dit werd ook aan Gerard meegedeeld bij het volgende gesprek. Zuchtend en met zijn armen over elkaar gaf hij uiteindelijk toe; de tak mocht gesnoeid worden. De zoon van Connie hielp hierbij met zijn handzaag.
Zo kon door Buurtbemiddeling een klein probleem snel worden opgelost voor het in een grotere moeilijkheid zou veranderen.

Laura Hannink

Column Buurtbemiddeling