Mats Rots in Oranje

Heeft de krant al jaren een populair wielerspel - een tourpoul en de laatste jaren ook eentje voor de Giro en de Vuelta - waar vele liefhebbers van wielrennen plezier aan hebben, is er nu ineens niks, nada, niente. Vroeger kon je de handgeschreven renners nog bij de balie van de tub aan de Getfertsingel inleveren, maar nu is het spel geboycot, overleden. Niks geen Giro-pool bij de krant!
En het was zo leuk puzzelen, vijftien renners voor 100 miljoen, die niet vallen en bij de eersten finishen. Een klimmertje meer, een sprintertje minder, wel of geen tijdrijder in je team? Mijn hersencellen missen het. Ik moet het nu doen met giromanager of zoiets. Zal wel AI gestuurd zijn, maar goed. Er zijn drie etappes geweest en ik heb al drie uitvallers! Toch nog op plek 84. En Rome is nog ver hè.
Gelukkig heb ik meer verstand van voetballen. Daarom zat ik zondag mooi in Vak 314 om van FC Twente tegen Sparta te genieten. En genieten was het. Zelfs de aanwezigheid van Robert ten Brink van All You Need Is Love was te billijken. Nog mooier was de constatering dat Verschueren wel degelijk kan scoren. Verschueren Junior, dat wel. Na de wedstrijd, leeg doel en zonder tegenstanders, al deed Jan Joost van Gangelen nog een poging maar dat was goed bedoeld. De kinderen van Brenet en Hooiveld deden het ook al eens en het publiek ziet dan de schoonheid van zo’n tafereel. De mensen van het geluid ook, getuige hun goaljingle of hoe dat tetteretetteretet ook heten mag.
Intussen hoor ik geluiden dat Mats Rots mee moet naar het WK. Eens. Die voetbalt zo makkelijk. Pure klasse!
Neem dan gelijk Bart van Rooij ook mee als back-up van Dumfries. Heeft Oranje nog een spits nodig? Sam Lammers! Hij maakte bijna een hattrick tegen Sparta. Een bal op de lat, een wereldstiffie na een ballerina-actie en een hakje. Drie keer bijna.
Dan maar tegen PSV.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Piet staat voor Passie In Elke Tekst. Zijn sprookjesboek Krentenbrodenbomen is te bestellen via assink@home.nl en ligt bij DWF in Boekelo.

Column Hans Assink