Ay ay ay ay

Terwijl de lente maar niet wil beginnen, de NAM nog steeds niet is afgeschaft, Willy bijna zijn verjaardag viert en de KNVB ‘gewoon’ de gek Infantino steunt, wil ik het nog één keer hebben over de kat van de buren die het leuk vindt om op mijn gras te poepen.
Katten bedekken hun poep altijd hoorde ik iemand zeggen die zelf katten heeft. Ik herinner me namen als Suf en Duf. De wedstrijd van onze efcee zat er net op. En die was niet suf en duf. Maar we moesten het wel alleen doen. Geen You’ll never walk alone bij de aftrap. Wel de Diekmansound FC Twente Ay Ay Ay Ay, is een club van één uit honderd.
Een mooi spandoek voor Eddy en Kick werd opgehesen bij Vak P, maar het ging niet goed omhoog en het doek scheurde. De tekst Uit gouden korenaren werd er met de hand boven gefrommeld. Was het onheil een voorbode voor wat komen zou? De toss werd ook verloren. De eerste helft richting Vak P en dan krijg je altijd een andere wedstrijd.
Goed, bijna altijd. Een wedstrijd die eigenlijk gestaakt had moeten worden, zeggen ze nu. Want je mag maar één keer iets op het veld gooien, zonder iemand te raken, en bij de tweede keer wordt het gestaakt. Ja makkers, het zijn andere tijden. Regels zijn regels, zegt de KNVB.
Maar tot twee keer toe een bal op het veld gooien, dat mag dus in Utrecht wel. Vak P gooide in het begin van de tweede helft 99 blauwe luftballons het veld op en de scheids stopte even met de wedstrijd. Maar gold het als een eerste staking? Toch maar even met Erik Dijkstra bellen.
Ik voorzie nog een hoop bekers op het veld en veel gestaakte wedstrijden. En dat terwijl het bier zo duur is.
Gewoon geen drank meer op de tribune is ook een oplossing. En dan vier kwarten in plaats van twee helften en drie keer een kwartier rust om wat te drinken.

Hans Assink schrijft al jaren via Tekstbureau Piet. Piet staat voor Passie In Elke Tukker, euh Tekst. Bestel zijn boek Kollum via assink@home.nl. Bezorging aan huis, mits lenteweer. En in de play-offs vegen we die tijdrekkers en acteurs van Sparta helemaal van de mat.

Column Hans Assink