Rosalie heeft de finish gehaald
Rosalie van Blanken is weer downtown in Enschede. Zondag finishte ze na 414 kilometer te hebben gewandeld over het Trekvogelpad. Van Bergen aan Zee naar Enschede.
Enschede - Eerder liep Rosalie van Blanken al het Noebarpad en het Drenthepad om geld in te zamelen voor de Hersenstichting. Ook de wandeltocht over het Trekvogelpad was voor de Hersenstichting. Rosalie heeft NAH, niet aangeboren hersenletsel. Ze kan haar gevoelens heel goed omschrijven. Hoe de aankomst in Enschede was? "Heel emotioneel en heel bijzonder om 'mijn' stad binnen te wandelen, wetende dat dit echt de laatste tocht is. Zeker op deze manier. Ik ben echt gesloopt, lichamelijk en geestelijk.''
Op de dag voor de finish deelde Rosalie nog wat inzichten. "Ik kijk terug op een heel heftige derde week. De regen is helaas niet meer gestopt en ik heb geen dag gehad zonder enorme hoosbuien. Natuurlijk loop ik voor een goed doel en is dat de grootste motivatie, maar ik had het wel fijn gevonden iets meer te kunnen genieten van mijn omgeving, want ik ben echt door prachtige gebieden gewandeld.''
Verrekte knie
De Ginkelse heide noemt ze 'indrukwekkend'. "Er hangt een heel bijzondere sfeer daar en het heeft iets melancholisch. Via Otterlo ging het naar Hoenderloo door het nationaal park de Hoge Veluwe. Hier werd ik halverwege verrast door een vriendin die mijn tas meenam naar het einde van de etappe. De dag erna stroomde het van de regen terwijl ik in prachtige bossen liep op weg naar Loenen. Ik kreeg een appje van mijn man dat ik me bij een chauffeursrestaurant moest melden, wat aan de route lag. Daar aangekomen kreeg ik heerlijke cappuccino en een broodje voor onderweg. Zo kon ik weer even opwarmen voordat ik mijn weg kon vervolgen. Via Loenen ging het naar Brummen en moest met de pont de IJssel over. Het emotioneerde me enorm op dat moment om weer in mijn eigen provincie te zijn en een stuk dichter bij huis. Na een overnachting in een hotel in Bronckhorst, wat zij mij gratis aanboden, begon de dag heerlijk met een zonnetje, maar al snel betrok het en barstte de hemel weer open. Op een stuk modder gleed mijn been weg en verrekte ik mijn knie. Het deed behoorlijk veel pijn, maar lopen ging nog wel. Zo heb ik nog 2 dagen met behoorlijk veel pijn doorgelopen en kwam in Eibergen uit. Iemand die mij volgt via Facebook is fysiotherapeute en is naar mij toegekomen om mijn knie te tapen en zij heeft ook extra paracetamol meegebracht.''
Het was voornamelijk een hele natte week. "En met veel pijn, maar toch heb ik tussendoor wel kunnen genieten van al het moois. Ook kwam ik heel veel mensen tegen die mij herkenden of al volgen op Facebook, kreeg ik hier en daar een donatie toegestopt en was de enorm warme aanmoediging door middel van berichtjes heel erg hartverwarmend en hield mij echt op de been.'' De voorlaatste etappe eindigde tussen Buurse en Haaksbergen, waar ze haar tentje opzette.
ik heb flink wat donaties opgehaald maar ben er nog niet
