De spreidingswet een zegen of een ramp?
ColumnOok nieuwsgierig naar hoe Enschede denkt over bepaalde zaken? André le Loux en Evert den Boef ook! Zij dagen u uit om over onderwerpen na te denken en uw mening te geven. De reacties worden in de volgende Huis aan Huis Enschede gedeeld. Stuur uw reactie van maximaal 200 woorden (onder vermelding van naam) naar demeningvanenschede@dwfmedia.nl voor dinsdag. De redactie behoudt zich het recht voor om reacties niet te publiceren.
U heeft er allemaal wel eens van gehoord, want je wordt er op tv dagelijks mee doodgegooid, de spreidingswet.
De asielketen in Nederland is volledig vastgelopen. Als je de getallen leest in het AD valt het allemaal nog wel mee, wij hebben niet meer asielzoekers dan in andere landen. Dat wij het dichtstbevolkte land zijn en dat wij een enorm tekort aan woningen hebben wordt maar even gemakshalve vergeten. Dat je in Italië nog een woning kunt kopen voor 1 Euro, weliswaar moet je deze dan opknappen, lijkt in Nederland een utopie.
Alleen al de woningnood is een spaak in het wiel, omdat doorstroming van asielzoekers naar woningen stagneert. Om te voorkomen dat de asielketen in Ter Apel vastloopt is onder het kabinet Rutte 4 de spreidingswet bedacht. De overvolle asielzoekerscentra moeten worden ontlast en middels deze wet beoogd men een eerlijke en evenredige verdeling van de asielopvang in Nederland. Dus de gemeentes moeten aan de bak.
En daar wringt meteen de schoen. Het Rijk zegt de wet moet worden uitgevoerd, maar de gemeentes worden opgezadeld met de gevolgen.
Een burgemeester en wethouders zijn er voor de burgers van de stad en in vele steden en dorpen zitten de bewoners niet te wachten op asielzoekers. Is dat terecht?
Een echt probleem is natuurlijk dat bewoners niet of veel te laat worden meegenomen in het traject van asielopvang. Daarnaast worden de asielzoekers vaak ondergebracht in panden waar niet eens een woonbestemming op ligt en over de bestemmingsplannen gaat nu eenmaal de gemeenteraad. Hoe kun je dan toch worden gedwongen? Worden die zaken dan maar even omzeild? De bewoners van Loosdrecht gingen in beroep bij de rechtbank omdat de procedures niet allemaal doorlopen waren. Dat klopt zegt de rechter, maar het algemeen belang is belangrijker en mocht de asielopvang dus gewoon doorgaan. En daarmee worden de belangen van burgers dus ondergeschikt gemaakt. Vindt u dat terecht?
Een tweede aspect van de spreidingswet is dat is afgesproken dat de instroom van asielzoekers naar beneden zou gaan, maar daar is nog niets van te merken.
Als je de cijfers bekijkt zou er de komende weken voor 8000 mensen noodopvang moeten worden geregeld, maar omdat er geen doorstroming is zullen er de maanden daarop weer 8000 op de stoep staan en dat gaat zo maar door.
Statushouders hebben na een half jaar recht op een woning, maar die zijn er niet.
En de burgers laten zich niet meer voor de gek houden en komen in opstand. Hoewel verschillende enquêtes aangeven dat de Nederlander best bereid is om vluchtelingen op te vangen, voor asielzoekers ligt dat toch heel anders. Je ziet dat de vraagstelling het antwoord bepaalt. De vraag: “Bent u voor opvang van asielzoekers” of de vraag: “Bent u voor opvang van vluchtelingen uit oorlogsgebieden” geven volgens ons enorme verschillen in uitkomst. En gaat het om tijdelijke verblijfsvergunningen of permanente? Als de toestroom van asielzoekers niet onder controle komt krijgt Enschede er elk jaar zo’n 400 asielzoekers bij, ja elk jaar dus. En waar zijn die woningen? Iedereen ziet dat het vastloopt. Waar ziet u de oplossing? Graag uw mening.
