<p>Het koe-beeld van Johannes Zomervijver op zorgboerderij de R&ouml;kker.</p>

Het koe-beeld van Johannes Zomervijver op zorgboerderij de Rökker.

(Foto: )

Blijvende kunstroute in Lonneker

De permanente Kunst- en Landschap route wordt vrijdagmiddag 10 september om 17.00 uur bij Galerie Urinoir op het Lonneker dorpsplein formeel geopend. Deze route bestaat uit beelden die de Stichting Kunstenlandschap in de loop der jaren heeft aangekocht of aan haar geschonken zijn, zoals uit het depot van de gemeente Enschede en uit beelden van particulieren of organisaties, die al in het landschap waren geplaatst.

Lonneker - In totaal zijn bij de permanente Kunst- Landschap route zestien kunstwerken te zien.
In het openingsweekend van 11 en 12 september worden daar acht tijdelijke kunstwerken aan toegevoegd. “Al sinds 2000 wordt er jaarlijks met Pinksteren een Kunstroute georganiseerd met Lonneker als middelpunt’’, vertelt Peter Rouwendaal. “Initiatiefnemers waren destijds Marja Hilgerink, Gerard en Ineke Freriks en Ard van der Oort. In de loop der tijd is dit evenement uitgegroeid tot één van de meest aansprekende kunstroutes in Nederland. Dit ondanks beperkte financiële middelen. De route trekt ieder jaar weer duizenden wandelende en fietsende bezoekers. Niet alleen van uit de regio Twente, maar vanuit heel Nederland en zeker ook uit de Duitse grensstreek. Ook bij de deelnemende kunstenaars is de route zeer geliefd, vanwege de onderlinge contacten en de vriendelijke, gastvrije Twentse sfeer.’’

Enkele jaren geleden ontstond bij de stichting het idee om niet alleen een jaarlijkse Pinksterroute te organiseren, maar ook een route die het gehele jaar toegankelijk zou zijn. “Vanaf dat moment heeft de stichting jaarlijks binnen haar mogelijkheden kunstwerken aangekocht. Dit mede mogelijk gemaakt door haar sponsoren’’, aldus Rouwendaal.

De kunstroute heeft als thema ‘Landschap als herinnering’. “Kunst doet iets met ons’’, zegt Frans Carelsen. “Een kunstwerk kan zowel intellectueel als emotioneel iets oproepen, het kan tot denken aanzetten, vragen oproepen (of beantwoorden), ons laten reflecteren op de wereld of op onszelf. Een kunstwerk kan ook een snaar raken of je ontroeren en zelfs bijzondere of complexe gevoelens zoals empathie, ongemak of verwarring veroorzaken. Landschappen roepen herinneringen op, of misschien is het wel zo dat veel herinneringen zich juist daar afspelen. Bestaan er landschappen zonder herinnering of herinneringen zonder landschap? Wat is daarin de geste van de herinnering?’’

Rouwendaal en Carelsen geven het voorbeeld van de Tankenberg, met uitzicht over het Twentse coulissenlandschap. “Daar staat een koepel met een door J. Weeling (1821-1851) geschreven dichtregel: ‘hier golfde eens de zee, waar nu de akkers tieren’. Beknopter kan de vergankelijkheid van het fysieke landschap niet worden omschreven.’’

De route is zo’n 10 kilometer lang. Routekaart en catalogus zijn op 11 en 12 september te koop op het dorpsplein à 3 euro, daarna bij Sprakel en Savenije. (Meer info: www.kunstenlandschap.nl)

van de redactie

‘De wisselwer- king kan een rijke bron van inspiratie zijn’

Meer berichten