‘Vuurwerk? We knallen het trauma er wel uit!’

Al weken gaat mijn hond met zijn staart tussen zijn benen naar buiten vanwege het vuurwerkgeknal. Andere steden hebben vuurwerkvrije zones, maar Enschede, nota bene met een pikzwart vuurwerkverleden, doet hier niet aan mee. “We knallen het trauma er wel uit!”, zullen ze vast denken. 

Door Jorien Schulten

Ik zie elke dag hoe ‘doodsangst’ eruit ziet. Mijn lieve, zachtaardige, getraumatiseerde, asielhond schiet weg, kruipt weg tussen de struiken, duikt in een leegstaande sloot of begint als een rietje te trillen.

Ik kalmeer hem en nodig hem uit om met me mee te lopen. Hij trekt dan zo hard dat hij zichzelf bijna kilt. “Snel naar huis waar het veilig is”, denkt hij.

Sinds een paar weken is het elke dag raak. Je zult het niet geloven, maar ik wandel drie keer per dag met hem en zeker een keer per dag is het raak! Als we pech hebben alle drie de keren. ‘s Avonds durft hij de deur al niet meer uit.

En niet alleen waar ik woon op ‘t Hogeland wordt er geknald, ook in andere delen van Enschede. Sinds ik er op gefocust ben, hoor ik het altijd en overal.

Gistermiddag nog tussen Mekkelholt en Bolhaar, waar ik mijn bedrijfsruimte heb. Harde knallen, zachte knallen. Het maakt niet uit. Een knal is een knal. Een trigger die zegt: “Hier ben ik niet veilig.” Niet alleen voor mijn hondje, ook voor andere dieren, om nog maar te zwijgen over alle mensen die betrokken waren bij de vuurwerkramp! Of zijn we dat vergeten?

Ik deel mijn frustratie op social media en krijg zo ontzettend veel reacties dat ik daar uit op kan maken dat het leeft onder de mensen. Ik ben niet de enige.

Wanneer spreekt Gemeente Enschede zich hier nou eens over uit? Wanneer treedt de politie nou eens hard op tegen illegaal afsteken van vuurwerk? Want bij mijn weten mag dat alleen op 31 december. Of heb ik iets gemist?

Reageren op deze ingezonden brief van Jorien Schulten? Stuur je mail naar huisaanhuis@dpgmedia.nl