Jubileumjaar voor Lonneker Molen

LONNEKER - Het jaar 2026 staat voor de Lonneker Molen in het teken van het 175-jarig jubileum. De viering is vooral in het tweede weekend in mei tijdens de Nationale Molendagen. Het spandoek hangt er al wel. Ook komt er een jubileumboek.

Het jubileumboek is geschreven door Ans Purmer. “Het ligt al ter inzage bij het bestuur en het moet nog naar de vormgever’’, vertelt Ans Purmer. “Het uitgeven van een jubileumboek, de molen waardig, is een kostbare zaak; daarom is het bestuur nog op zoek naar sponsoren om een en ander in goede banen te leiden. De festiviteiten rondom dit jubileum staan centraal tijdens de Nationale Molendagen in het tweede weekend van mei, maar op meerdere momenten zal hier het komende jaar aandacht aan gegeven worden.’’ 

Of het moeilijk was het jubileumboek te schrijven? “Nou ja, kijk, de laatste twaalf jaar heb ik bewust meegemaakt. Maar het verleden heb ik weggehaald uit krantenknipsels en uit het boek dat geschreven is toen de molen 150 jaar bestond. Ik heb wat dingen herschreven. Het gaat over verleden, heden en toekomst. We hebben honderd vrijwilligers die de molen draaiende houden. Het is gewoon een bedrijf, met allemaal vrijwilligers.’’ Het boek, met een voorwoord van burgemeester Roelof Bleker, wordt medio mei gepresenteerd. “Wat zou het geweldig zijn wanneer de molen zelf kon vertellen over het lange leven daar op die belt; zoveel meegemaakt in zoveel jaren. Het was de textielfabrikant B.W. Blijdenstein die opdracht gaf om de molen te bouwen; de molen verving de houten ‘Demmersmöl’, die in 1847 afbrandde. Door de jaren heen zijn er meerdere fabrikantenfamilies eigenaar geweest van deze molen.’’ Purmer noemt de rol van de molen in de Tweede Wereldoorlog. “Hoe de molenaar de wieken in een bepaalde stand zette om aan te geven dat ‘de kust veilig was’; hoe hij voor de Duitsers graan moest malen en regelmatig wat achterhield zodat er ook iets overbleef voor de inwoners van Lonneker.’’ Vanwege ‘hoge kosten’ verkocht de familie Blijdenstein in 1961 voor 1 gulden aan de gemeente.

De gemeente wilde het monument behouden, ook voor het dorpsbeeld. Op het moment dat besloten was de molen te gaan verpachten aan het stichtingsbestuur, bracht de brand in februari 2016 een grote schok teweeg onder de plaatselijke bevolking en ver daarbuiten, zo meldt Ans Purmer. ‘’Er is veel veranderd in die 175 jaar; er is geen beroepsmolenaar meer, maar vrijwilligers houden de molen draaiende. Er wordt nog steeds graan gemalen en meel verkocht; het assortiment is sterk uitgebreid.’’